Leczenie grzybicy skóry laserem

Grzybica skóry to częsta i nawracająca infekcja, która wymaga odpowiedniej diagnostyki i dobrze dobranego leczenia. Jedną z nowoczesnych metod terapii jest laserowe leczenie grzybicy skóry, które wyróżnia się małoinwazyjnością, krótkim czasem trwania zabiegu i brakiem konieczności użycia skalpela. Warto jednak pamiętać, że skuteczność terapii zależy nie tylko od samego zabiegu, ale również od właściwej profilaktyki i stosowania się do zaleceń lekarza.

Objawy grzybicy skóry

Do objawów grzybicy należy swędzenie i pękanie skóry, jej zaczerwienienie i suchość oraz pieczenie. Typowymi symptomami jest także stopniowe powiększanie się swędzących i zaczerwienionych ognisk, w których można dostrzec łuszczący się naskórek i niewielkie pęcherzyki.

Grzybicy towarzyszy również wysypka oraz maceracja skóry po wewnętrznej stronie ud, pod piersiami lub w fałdach skórnych. Prócz zmian skórnych osoby dotknięte grzybicą obserwują u siebie nie tylko pieczenie czy swędzenie, ale i narastanie dolegliwości bólowych. Zlekceważona grzybica skóry prowadzi do powstania na zakażonej powierzchni blizn, a z czasem może przekształcić się nawet w miejscową martwicę tkanek.

Diagnostyka i leczenie grzybicy skóry

Diagnostyka w kierunku grzybicy skóry polega przede wszystkim na ocenie powstałych na ciele zmian. Dermatolog, oprócz dokładnego obejrzenia zmian skórnych, przeprowadza również szczegółowy wywiad z pacjentem.

Czasami niezbędne jest wykonanie dodatkowych badań:

• grzybice skóry i błon śluzowych mogą przypominać wiele innych schorzeń, wymagających nieco innego podejścia terapeutycznego.
• oglądanie zmian chorobowych w ciemnym pomieszczeniu w świetle lamp Wooda – w przypadku niektórych grzybic w świetle tej lampy obserwuje się ich charakterystyczne świecenie; łupież pstry świeci się na żółtobiało, z kolei grzybica drobnozarodnikowa na jasnozielono;
• badanie mykologiczne, wykonywane w specjalistycznych laboratoriach – zeskrobiny lub wymazy są oglądane pod mikroskopem oraz hodowane na specjalnych podłożach mikrobiologicznych; jeśli doszło do zakażenia, specjaliści po ok. 2–3 tygodnia mogą dostrzec wzrost chorobotwórczego grzyba.

Leczenie pacjentów z grzybicą skóry polega najczęściej na stosowaniu preparatów zewnętrznych oraz odpowiednich leków doustnych. Kluczowe znaczenie ma przy tym dezynfekcja obuwia i bielizny oraz właściwa profilaktyka. Dezynfekcję warto wykonać zarówno na początku leczenia, jak i po jego zakończeniu.

Zaleca się, by wykorzystywać do tego 10% roztwór formaliny oraz 1% i 0,5% roztwór chinoksyzolu. Najlepszym natomiast krokiem jest wymiana wskazanych rzeczy na nowe – aby skutecznie wyeliminować zarodniki grzybów.

Laserowe leczenie grzybicy skóry

Jednym z najnowszych sposobów walki z uprzykrzającą normalne funkcjonowanie przypadłością jest zabieg z użyciem lasera. Trwa krótko, nie wymaga znieczulenia i daje dobre efekty bez ryzyka wystąpienia komplikacji czy powikłań. Powszechność problemu grzybicy skóry sprawia, że coraz więcej polskich ośrodków oferuje różnego typu techniki jej leczenia. Laseroterapię wykonuje się w dużych klinikach i kameralnych gabinetach dermatologicznych, bowiem liczba pacjentów zainteresowanych leczeniem przy użyciu nowoczesnych systemów laserowych systematycznie rośnie.

Terapia grzybicy z wykorzystaniem systemu laserowego polega na naświetlaniu skóry oraz tkanek okalających odpowiednio dobraną wiązką lasera. W polskich gabinetach przy leczeniu grzybicy skóry i paznokci często wykorzystuje się laser neodymowo-yagowy.

Długość jego fali świetlnej oraz wielofunkcyjność pozwala na stosowanie systemu podczas różnych zabiegów z zakresu dermatologii i medycyny estetycznej. Skuteczną bronią w walce z grzybicą skóry jest również laser pulsacyjny. Urządzenie to jest coraz częściej wykorzystywane do leczenia schorzenia – przez wzgląd na swoją efektywność.

Przygotowanie do laseroterapii grzybicy

Pacjent z grzybicą skóry bądź paznokci musi odpowiednio przygotować się do laserowego zabiegu. Przez 4 tygodnie przed wizytą u lekarza nie powinien się opalać – ani naturalnie, ani w solarium. Na tydzień przed laseroterapią nie należy poddawać się peelingom (złuszczać skóry). Istotne jest również wstrzymanie się od przyjmowania niektórych leków – w tym sterydów, antykoagulantów (leków obniżających krzepliwość krwi, takich jak np. aspiryna), ziół typu dziurawiec i nagietek oraz kremów z retinolem.

Osoba zamierzająca przejść laserowy zabieg powinna odstawić wymienione leki na tydzień przed seansem. Może do nich wrócić po 2 tygodniach. Działaniu lasera poddaje się czystą skórę, dlatego przed zabiegiem należy zmyć z niej wszystkie kosmetyki. W dniu laseroterapii nie wolno spożywać alkoholu.

Zalecenia pozabiegowe

Pacjent po leczeniu grzybicy skóry lub paznokci przez dobę nie powinien stosować kosmetyków na skórę poddaną działaniu lasera. Należy unikać preparatów na bazie alkoholu, za to stosować środki natłuszczające skórę. Przez okres 14 dni nie należy korzystać z sauny i gorącej kąpieli. Przez tydzień zaleca się zrezygnować z intensywnych ćwiczeń fizycznych, a przez miesiąc nie należy się opalać.

Terapia grzybicy skóry laserem wymaga wizyty kontrolnej, podczas której specjalista oceni stan zdrowia pacjenta i podejmie decyzję o kontynuacji lub zakończeniu leczenia. Niektórzy lekarze zalecają poddanie się serii 5 zabiegów w odstępach 3-4-dniowych.

Przeciwwskazania do laserowego usuwania grzybicy skóry

Do głównych przeciwwskazań do laseroterapii zalicza się ciążę oraz okres połogu, zaburzenia krzepnięcia i cukrzycę. Kolejne powody to aktywne zmiany bakteryjne bądź wirusowe na skórze. Leczeniu z użyciem lasera nie powinni poddawać się również epileptycy, osoby z rozrusznikiem serca, a także ludzie ze zbyt mocną opalenizną, u których w wyniku terapii mogą wystąpić trwałe przebarwienia skórne.

Przeciwwskazania:

• ciąża oraz okres połogu,
• zaburzenia krzepnięcia,
• cukrzyca,
• epilepsja,
• rozrusznik serca,
• zbyt mocna opalenizna,
• aktywne zmiany bakteryjne bądź wirusowe na skórze.

Skuteczność leczenia grzybicy skóry

To choroba zakaźna, którą trudno wyleczyć, a nawet wyleczona niejednokrotnie wraca. Dlatego tak ważna jest odpowiednia profilaktyka, a w razie potrzeby – diagnostyka i leczenie. Potencjalną skuteczność terapii z całą pewnością podnosi konsultacja ze specjalistą. Samodzielne leczenie grzybicy skóry może tak naprawdę zaostrzyć problem, oddalając plan jej skutecznego wyeliminowania.

Profilaktyka i zapobieganie grzybicy skóry

Grzybicy skóry nie można lekceważyć - nie tylko dlatego, że może doprowadzić do martwicy tkanek, ale również z powodu jej zakaźności. Jeżeli potraktujemy ją jedynie jako defekt kosmetyczny i nie będziemy leczyć, narażamy na zakażenie wszystkich bliskich korzystających z tych samych przedmiotów, co my (ręczniki, odzież czy obuwie).

Poza tym przypadłość ma tendencję do powracania, dlatego warto precyzyjnie stosować się do zaleceń lekarza prowadzącego. To właśnie dlatego dużym powodzeniem cieszy się laserowe leczenie grzybicy u pacjentów, którzy wcześniej bezskutecznie próbowali innych metod.

Warto natomiast pamiętać o odpowiedniej profilaktyce, która może wyeliminować ryzyko rozwoju opisywanej przypadłości.

Jak zapobiegać nawrotom grzybicy?

Wśród sposobów zapobiegania grzybicy skóry wymienia się w szczególności następujące zasady:

• unikanie pożyczania cudzego obuwia;
• kupowanie bielizny wykonanej z naturalnych, przewiewnych materiałów;
• noszenie wygodnego, nieuciskającego obuwie wykonanego z naturalnych materiałów;
• codziennie zmienianie skarpetek i pozostałej bielizny;
• dokładne mycie i osuszanie stóp oraz fałd skórnych;
• używanie własnego ręcznika i własnych przyrządów do higieny, takich jak np. gąbka;
• niechodzenie gołą stopą na pływalniach, w łaźniach, saunach czy sanatoriach;
• stosowanie probiotyków w przypadku długotrwałej antybiotykoterapii.

Skuteczna profilaktyka grzybicy skóry polega zarówno na niedopuszczeniu do pierwszego zakażenia grzybicą, jak i na właściwej ochronie przed ponownym zakażeniem, po przeprowadzonym już leczeniu. Należy również pamiętać o tym, że grzyby „lubią” środowisko ciepłe i wilgotne. Dlatego właśnie warto unikać takich miejsc i nie stwarzać tym samym grzybom warunków do swobodnego rozwoju.