Zmniejszenie piersi

Ćwiczenia a redukcja rozmiaru biustu

Pomniejszaniu biustu, czyli mammoplastyce, poddają się panie o piersiach daleko przekraczających rozmiary naturalne. Naturalne jest także skojarzenie: ćwiczysz – chudniesz. Kobiety mają nadzieję, że mechanizm ten pozwoli im zmniejszyć biust o jeden rozmiar, tak jak się redukuje obwód w biodrach czy talii.

Powstaje jednak pytanie, jak ćwiczyć. Piersi zbudowane są z tkanki gruczołowej i tłuszczowej, bez mięśni. Te znajdują się na klatce piersiowej. Biust jest przyczepiony do mięśni, ale nie mają one wpływu na „wielkość miseczki”. Wytrenowane mięśnie mogą co najwyżej unieść zawartość miseczki, poprawiając jej jędrność i kształt.

Ćwiczenia nie zmniejszą tkanki gruczołowej piersi. Aktywność fizyczna może sprzyjać ogólnej redukcji tkanki tłuszczowej i u części kobiet spowodować niewielkie zmniejszenie obwodu biustu. Jednakże efekt ten jest nieprzewidywalny i nie dotyczy samego gruczołu. Nie ma skutecznego „spalania miejscowego” – organizm nie traci tłuszczu wyłącznie w piersiach.

Ćwiczenia powodują szybsze spalanie tłuszczu, ale nie można nakierować ich na piersi. Niektóre kobiety mogą mieć skłonności do utraty tłuszczu w biuście, ale nie jest to znaczący ubytek. Zwykle osiąga się co najwyżej efekt opadania. Ilość tkanki tłuszczowej w każdej piersi bywa różna, co przy utracie wagi może prowadzić do asymetrii biustu.

Warto także pamiętać, że regularne ćwiczenia wzmacniają mięśnie klatki piersiowej, co może poprawić postawę i złagodzić dolegliwości związane z dużymi piersiami, takie jak bóle kręgosłupa czy ramion.

Operacyjne zmniejszenie piersi: wskazania i przeciwwskazania

„Nic poza rękami chirurga piersi mi nie zmniejszyło” – czytamy na jednym z internetowych forów poświęconych problemom urodowym i zdrowotnym kobiet. Możliwość takiego rozwiązania sprawy na pewno warto rozważyć, zwłaszcza jeśli występują wskazania do operacji.

Najczęstsze wskazania do zmniejszenia biustu:

• wyraźny przerost gruczołu piersiowego;
• nadmierne gromadzenie się tłuszczu w piersiach;
• jedna pierś waży od 1,5 kg do 2,5 kg (makromastia), a nawet od 2,5 kg do 3 kg (gigantomastia); pierś o prawidłowej budowie osiąga zwykle 0,5–0,6 kg;
• brodawka sutkowa opada niżej, niż wynosi norma, tj. znajduje się w odległości większej niż 22 cm od wcięcia mostka;
• nadmiernie obciążony kręgosłup ulega zwyrodnieniu;
• jedna z piersi jest przerośnięta bardziej (częsty przypadek), co naraża kręgosłup na skrzywienie;
• przeciążenie powoduje ból mięśni klatki piersiowej;
• nadmiernie rozciągnięta skóra staje się podatna na odparzenia i owrzodzenia.

Przeciwwskazania do redukcji biustu to natomiast:

• zbyt młody wiek (nie można operować biustu, który się jeszcze nie w pełni wykształcił),
• niewyleczone infekcje,
• nadciśnienie tętnicze nieleczone,
• zaburzenia krzepliwości krwi,
• cukrzyca niewyrównana,
• wrodzone predyspozycje do nowotworów piersi,
• zmiany skórne na biuście,
• ciąża i okres karmienia piersią,
• niestabilna, zmieniająca się masa ciała,
• zaburzenia psychiczne.

Swego rodzaju przeciwwskazaniem jest także to, czy pacjentka planuje mieć jeszcze dzieci. W czasie ciąży gruczoły piersiowe powiększają się, lepiej więc odłożyć mammoplastykę do czasu, w którym już nie będzie rodziła.

Zmniejszenie piersi może mieć wpływ na możliwość karmienia piersią w przyszłości. Ryzyko ograniczenia laktacji zależy m.in. od zakresu redukcji i zastosowanej techniki (zachowania ciągłości przewodów mlekowych i unerwienia brodawki). Warto omówić plany macierzyństwa z chirurgiem jeszcze przed decyzją o zabiegu.

Czasem wystarczy liposukcja

Bywa, że wielkość biustu pozostaje wyłącznie rezultatem nadmiaru tkanki tłuszczowej. Jej część można odessać; to mammoplastyka z wykorzystaniem metody liposukcji. Sprawdzi się jednak tylko wtedy, gdy zmniejszenie nie ma być znaczące i gdy skóra na piersiach pacjentki nie utraciła jeszcze jędrności. Zabieg jest małoinwazyjny. Przeprowadza się go w znieczuleniu miejscowym. Trwa kilkadziesiąt minut. Nie wymaga hospitalizacji.

Warto zaznaczyć, że liposukcja nie zawsze przynosi oczekiwane rezultaty, a u niektórych pacjentów może wystąpić konieczność późniejszej korekty.

Liposukcja działa na tkankę tłuszczową, a nie na gruczoł piersiowy – przy przewadze tkanki gruczołowej nie zapewni oczekiwanej redukcji.

W przypadku małej elastyczności skóry lub istotnego opadania może być potrzebny późniejszy lifting piersi (mastopeksja).

Istnieją techniki wspomagające liposukcję (np. wspomagana ultradźwiękami, laserowo lub radiofrekwencją). Ich rola jest pomocnicza i dotyczy głównie modelowania tkanek tłuszczowych; nie zastępują klasycznej redukcji gruczołu. Dostępność i doświadczenie ośrodków w tym zakresie są zróżnicowane.

Przygotowanie do zabiegu zmniejszenia piersi

Chirurgiczne zmniejszenie piersi metodą klasyczną wymaga solidnych przygotowań, bo tu już inwazyjność jest głęboka. W trakcie poprzedzających go konsultacji lekarz analizuje budowę ciała pacjentki, by precyzyjnie zaplanować zmiany.

Konieczne są też konsultacje:

• internistyczna (bada się ogólny stan zdrowia pacjentki) lub endokrynologiczna (przy zaburzeniach hormonalnych),

• ginekologiczna, ważna zwłaszcza wtedy, gdy pacjentka stosuje antykoncepcję hormonalną.

Należy róznież poinformować lekarzy, jakie leki i suplementy się przyjmuje (również te bez recepty). Zostaje też ustalony termin zabiegu. Nie może być pierwszy wolny z brzegu. Mammoplastykę wykonuje się zwykle w ciągu pierwszego tygodnia po miesiączce – ze względu na niższy poziom hormonów i mniejsze ukrwienie piersi.

Oczywiście ma też miejsce standardowa przedoperacyjna diagnostyka: mocz, jonogram, morfologia, oznaczenie grupy krwi, badanie jej krzepliwości, badania na obecność wirusów zapalenia wątroby i wirusa HIV. Do tego mammografia albo USG oraz EKG.

Pewne obowiązki spoczywają też na kobiecie. Musi ona odstawić hormonalne środki antykoncepcyjne (najlepiej na trzy miesiące przed operacją, minimum na miesiąc), niektóre leki (np. rozrzedzające krew, jak aspiryna), suplementy diety, zioła i ich preparaty (na dwa tygodnie), papierosy (również na dwa tygodnie). Na sześć godzin przed operacją zaczyna obowiązywać ścisła dieta. Obejmuje ona także płyny. Palenie jest absolutnie zakazane.

Rozmowa z psychologiem przed zabiegiem

Przed podjęciem decyzji o operacji pomocna bywa rozmowa z psychologiem. Umożliwia ona uporządkowanie motywacji, realistyczne omówienie oczekiwań i potencjalnego wpływu zabiegu na obraz własnego ciała oraz samopoczucie. W części ośrodków taka konsultacja stanowi element standardowej kwalifikacji do zabiegów plastycznych.

Przebieg zabiegu zmniejszenia piersi

Na sali operacyjnej pacjentka jest w pełnej narkozie. Cięcie skóry wykonuje się w kształcie kotwicy: dookoła sutka, pod nim pionowo w dół, a następnie dwa łuki na bok, u podstawy piersi. Chirurg usuwa część skóry, gruczołu piersiowego i tkanki tłuszczowej, po czym je waży. W ten sposób dowiaduje się, ile trzeba ująć z drugiej strony ciała pacjentki.

Wybiera odpowiednie miejsce dla brodawki i otoczki (otoczka najczęściej jest zmniejszana do średnicy 4,5 cm). To skomplikowane, bo w grę wchodzą unerwienie i przewód mlekowy. Po odcięciu nadmiaru skóry ostatecznie kształtuje pierś. Potem druga strona. Całość zajmuje trzy, cztery godziny. Pod koniec zabiegu zakładane są dreny, opatrunki i biustonosz.

W przypadku pacjentek, które mają więcej tkanki tłuszczowej niż gruczołowej, chirurg może zdecydować się na kombinację technik, co może skrócić czas zabiegu i rekonwalescencji.

Rekonwalescencja po mammoplastyce

Hospitalizacja po redukcji biustu trwa maksymalnie dobę. Jest konieczna, bo stan pacjentki wymaga podawania jej silnych środków przeciwbólowych. W domu kobieta musi przez 2 miesiące nosić specjalny stanik. Ma unikać bezruchu, ponieważ zwiększa on ryzyko utworzenia się zakrzepów. Zwykle po dwóch tygodniach ma zdejmowane szwy.

Już wcześniej, bo po tygodniu, może funkcjonować w miarę normalnie, chyba że pracuje fizycznie. Do aktywności tego rodzaju, i to ograniczonej, wolno jej wrócić najwcześniej po miesiącu, choć im później, tym lepiej. Tak naprawdę w ogóle już nie powinna podejmować intensywnego wysiłku fizycznego, np. nosić ciężarów. Przez pół roku ma też unikać słońca i omijać solarium, gdyż promienie UV sprzyjają uwidacznianiu się blizn.

Na początku trudno ocenić rezultaty mammoplastyki, przeszkadza temu opuchlizna, która ustępuje powoli. Zresztą nic tu nie dzieje się szybko, rekonwalescencja trwa nawet rok. Dopiero po tym czasie widać, że zabieg zmniejszenia zmienił wygląd piersi w ogóle – podniósł je, uformował, ujędrnił.

U wielu pacjentek po zabiegu obserwuje się poprawę komfortu fizycznego i jakości życia oraz zmniejszenie dolegliwości bólowych. Jednocześnie warto brać pod uwagę długofalowe aspekty psychologiczne: adaptacja do nowego wyglądu i akceptacja blizn może wymagać czasu, a wsparcie psychologiczne bywa pomocne w tym procesie.

Możliwe powikłania po zabiegu zmniejszenia piersi

Pomniejszanie biustu, jak każdy inny inwazyjny zabieg chirurgiczny, niesie ze sobą ryzyko komplikacji.

Do możliwych powikłań należą:

• krwotok,
• przecięcie nerwu i w efekcie zanik czucia w piersiach,
• uszkodzenie przewodów mlekowych (uniemożliwia karmienie piersią),
• asymetria piersi,
• utworzenie się zakrzepu w naczyniach krwionośnych,
• stany zapalne,
• obumarcie brodawki piersiowej i jej otoczki,
• zakrzepica żył głębokich kończyn dolnych, zatorowość płucna (ryzyko związane z każdym zabiegiem chirurgicznym).

Po redukcji piersi karmienie bywa możliwe, jednak nie można go zagwarantować. Wpływ na laktację zależy od techniki operacyjnej i indywidualnych uwarunkowań, dlatego warto tę kwestię omówić z chirurgiem przed zabiegiem.

Alternatywy i nowinki technologiczne

Oprócz klasycznej metody i liposukcji, pacjentki mogą rozważyć mniej inwazyjne techniki, które mogą się pojawić na rynku. Coraz częściej bada się możliwości wykorzystania ultradźwięków lub laseroterapii do redukcji objętości piersi. Warto jednak dodać, że tego typu metody są jeszcze w fazie badań i nie zawsze są dostępne w każdej klinice.

Na dziś brak jednoznacznych dowodów na trwałą i przewidywalną redukcję tkanki gruczołowej piersi metodami niechirurgicznymi. Rozwiązania oparte na energii (ultradźwięki, laser, radiofrekwencja) dotyczą głównie modelowania tkanki tłuszczowej, nie zastępują chirurgicznej redukcji gruczołu i nie stanowią standardu postępowania.

W wybranych przypadkach alternatywą wobec klasycznego „cięcia kotwicznego” są techniki z krótszą blizną (np. pionową lub w kształcie litery „L”). O ograniczeniu rozległości blizn decydują indywidualne warunki anatomiczne i oczekiwany stopień redukcji; przy dużych piersiach nadal często konieczne jest cięcie kotwiczne.

Najczęstsze pytania pacjentek o zmniejszanie piersi

• Ile kosztuje zmniejszenie piersi?

  Cena operacyjnego zmniejszania biustu zależy od wielu czynników. Najtańsza z ofert publikowanych w cennikach szpitali to 7 tys. zł za odsysanie tłuszczu, najdroższa – 20 tys. zł. Jednak mammoplastyka jest o tyle nietypowa, że wykonuje się ją nie tylko ze względów estetycznych, ale też zdrowotnych. Jeśli ortopeda lub neurolog skierują pacjentkę na operację zmniejszenia biustu, NFZ może zrefundować zabieg. Szansę na to mają zwłaszcza pacjentki, u których trzeba usunąć ponad pół kilograma tkanek z każdej piersi.

• Jak zmniejszyć biust?

  Metodą przynoszącą najlepsze efekty jest mammoplastyka – chirurgiczne zmniejszenie piersi. Jeśli wystarczy usunięcie tylko nadmiaru tkanki tłuszczowej, a skóra pacjentki nie utraciła jeszcze jędrności, można wykorzystać mało inwazyjną metodę liposukcji – odsysania. W każdym innym przypadku, gdy oprócz wycięcia tłuszczu trzeba też zredukować wielkość gruczołu piersiowego i nadmiar skóry, konieczna staje się operacja klasyczna. Pozwala ona na znaczące zmiany rozmiaru biustu i poprawia jego wygląd ogólny.

• Czy istnieją ograniczenia wiekowe przy zmniejszeniu biustu?

  Operację zmniejszenia piersi wykonuje się raczej u pacjentek pełnoletnich. Jeśli zabiegiem jest zainteresowana nastolatka, konieczna jest konsultacja, podczas której lekarz oceni czy wykonanie procedury będzie w jej przypadku możliwe. Na taką wizytę pacjentka musi wybrać się ze swoim prawnym opiekunem. Warto dodać, że po operacyjnym zmniejszaniu biustu istnieje duże ryzyko utraty zdolności karmienia piersią w przyszłości, o czym bezwzględnie należy pamiętać.

• Czy będę mogła karmić piersią po zmniejszeniu biustu?

  W większości przypadków przerostu piersi już przed operacją karmienie jest niemożliwe, tym bardziej po operacji.

Zmniejszenie piersi: zdjęcia przed i po zabiegu

Chcesz zobaczyć, jak wyglądają piersi po zmniejszeniu? Zdjęcia znajdujące się w poniższej galerii zostały wykonane u tych samych pacjentek przed i po procedurze.

Opinie pacjentek po zmniejszaniu piersi

Poniżej przeczytasz opinie pacjentek, które zdecydowały się na operacyjne zmniejszanie piersi. Wszystkie zamieszczone komentarze pochodzą od kobiet, które zapisały się na zabieg za pośrednictwem naszego portalu, dzięki czemu są one w 100% rzetelne i zweryfikowane.