Zabieg redukcji napletka łechtaczki

U kobiet wargi sromowe większe osłaniają wargi sromowe mniejsze zakończone napletkiem łechtaczki, a te osłaniają wejście do pochwy i ujście cewki moczowej. Większość kobiet pragnie, aby wargi sromowe większe przykrywały wargi sromowe mniejsze, a wygląd okolic intymnych przypominał ziarenko kawy. Jeśli natura nie obdarzyła kobiety takim wyglądem, medycyna estetyczna oferuje szereg zabiegów z zakresu ginekologii estetycznej. Mają one na celu nie tylko nadać żeńskim zewnętrznym narządom płciowym pożądany wygląd, ale przede wszystkim poprawić ich funkcjonalność.

Anatomia napletka łechtaczki i jego znaczenie

Łechtaczka znajduje się poniżej wzgórka łonowego pomiędzy górnymi biegunami warg sromowych większych. Koniec łechtaczki określany jest jako żołądź łechtaczki i przykryty, całkowicie lub częściowo fałdem skórnym zwanym napletkiem łechtaczki.

Od dolnej powierzchni żołędzi odchodzą po obu stronach wędzidełka łechtaczki, które po połączeniu się z końcami napletka tworzą początek dla warg sromowych mniejszych. Z punktu widzenia anatomii napletek łechtaczki i wargi sromowe mniejsze są ze sobą ściśle połączone, a wady anatomiczne lub uszkodzenia w tej okolicy często obejmują oba te fałdy skórne.

Najczęstsze nieprawidłowości napletka łechtaczki:

• zbyt duży lub asymetryczny napletek
• połączone nieprawidłowo wargi sromowe mniejsze
• przerost warg sromowych mniejszych
• blizny lub zrosty po urazach

Zbyt duży lub asymetryczny napletek łechtaczki najczęściej idzie w parze z przerośniętymi wargami sromowymi mniejszymi, dlatego korekcję napletka łechtaczki często łączy się labioplastyką.

W literaturze naukowej podkreśla się, że napletek łechtaczki pełni funkcję ochronną, ale także wpływa na odczuwanie bodźców seksualnych. Zbyt duża ilość tkanki może ograniczać bezpośrednią stymulację łechtaczki, co u części pacjentek wiąże się z obniżonym komfortem życia seksualnego. Współczesne podejście w ginekologii estetycznej i plastycznej podkreśla, że zabiegi redukcyjne powinny uwzględniać zarówno aspekt estetyczny, jak i funkcjonalny.

Żołądź łechtaczki jest najbardziej wrażliwą częścią narządu, bogato unerwioną i chronioną przez napletek. Jego nadmierna wielkość może nie tylko wpływać na wygląd zewnętrzny, ale także na jakość życia seksualnego kobiety. Dlatego bardzo ważne jest, aby zabieg polegał na modelowaniu skóry pokrywającej żołądź łechtaczki, a nie na jej odsłonięciu.

Zabieg redukcji napletka łechtaczki

Plastyka napletka łechtaczki (Hoodplastyka/Clitoroplastyka, ang. clitoris hood reduction) jest skomplikowanym zabiegiem. Ze względu na duże unerwienie i wrażliwość tej okolicy procedura ta wymaga dużego doświadczenia lekarza. Przeprowadzona jest na ogół w znieczuleniu miejscowym.

Wykonuje się ją metodą laserową,  z pomocą noża radiofrekwencyjnego lub za pomocą konwencjonalnej techniki chirurgicznej. Podczas zabiegu wycina się nadmiar tkanek wystających poza wargi sromowe większe nadając tej okolicy pożądany wygląd. Częściowe usunięcie napletka osłaniającego łechtaczkę poprawia higienę narządów płciowych, wzmacnia doznania seksualne, eliminuje dolegliwości bólowe, a także poprawia estetykę zewnętrznych narządów płciowych kobiety. Należy przy tym pamiętać, że nie wolno wycinać napletka łechtaczki, można go jedynie modelować.

Cała procedura trwa około 60 minut i nie wymaga pobytu w szpitalu.

Coraz częściej wykorzystuje się techniki minimalnie inwazyjne, które pozwalają na precyzyjne modelowanie tkanek i skracają czas rekonwalescencji. Nowoczesne lasery i radiofrekwencja są stosowane jako uzupełnienie klasycznej chirurgii, co zmniejsza ryzyko powikłań i poprawia efekt estetyczny.

W praktyce stosuje się różne techniki chirurgiczne. Wybór metody zależy od anatomii pacjentki oraz oczekiwanego efektu estetycznego i funkcjonalnego.

Kwalifikacja i wskazania do clitoplastyki

Do clitoplastyki nazywanej częściej hoodoplastyką kwalifikowane są kobiety, które nie są zadowolone z wyglądu strefy intymnej, odczuwają dyskomfort podczas stosunków, aktywności fizycznej lub noszenia obcisłej bielizny. Plastyka napletka łechtaczki przeprowadzana jest najczęściej jako zabieg uzupełniający labioplastykę, czyli plastykę warg sromowych mniejszych. 

W procesie kwalifikacji szczególną uwagę zwraca się na ogólny stan zdrowia pacjentki, obecność chorób przewlekłych, zaburzeń krzepnięcia krwi oraz wcześniejsze zabiegi w obrębie krocza. Czasem istotna jest także konsultacja psychologiczna lub seksuologiczna, ponieważ oczekiwania pacjentki muszą być realne i jasno omówione.

Aktualnie rekomenduje się wykonanie podstawowych ginekologicznych badań laboratoryjnych oraz dokumentacji fotograficznej przed zabiegiem.

Do najczęstszych przeciwwskazań zalicza się aktywne infekcje w obrębie narządów płciowych, zaburzenia krzepnięcia krwi oraz niewyrównane choroby przewlekłe, takie jak cukrzyca czy nadciśnienie.