Zakład Opiekuńczo-Leczniczy Zgromadzenia Sióstr Św. Elżbiety

Pod żadnym pozorem nie powierzać tam bliskiej osoby. Tata po ciężkim udarze został przyjęty do ZOL-u prywatnie i po kilku dniach poinformowano nas o konieczności rozwiązaniu umowy, dlatego, że pacjent bywa agresywny i pobudzony. Pomimo 7 dniowego okresu wypowiedzenia dyrektor skróciła go na 3 dni przed upływem terminu, w tym samym dniu gdy przyjechałyśmy do ośrodka i chciałyśmy tatę przewieść do najbliższego szpitala celem konsultacji psychiatrycznej/hospitalizacji. Gdy transport nie doszedł do skutku (ratownicy nie chcieli zabrać osoby z rodziny pomimo ustaleń z lekarzem z ZOL-u i odmowy mojego taty), dyrektor powiedziała, że „wypowiedzenie zostało skrócone, ja go tutaj nie chcę, proszę go zabrać to jest Pani tato, może go sobie Pani przewieść do jakiegoś szpitala samochodem osobowym, nas to nic nie obchodzi, my go tutaj nie chcemy” - bez odrobiny empatii wobec chorego człowieka, nie zabezpieczając go i nie kierując do żadnego innego ośrodka. Dodatkowo dyrektor kilkukrotnie powiedziała, że my jako rodzina ją oszukałyśmy i zataiłyśmy (!) to, że tato jest agresywny. Lekarz ze szpitala we Wrocławiu wystawił skierowanie do ZOL-u, a tato przed udarem nigdy nie był agresywny. Nic nie zatailiśmy, nie mogliśmy przewidzieć jak tato się będzie zachowywał w ośrodku. PRZED przyjęciem do ZOL-u siostry otrzymały aktualny stan pacjenta i wywiad pielęgniarski. Ostatecznie po moich naleganiach dyrektorka zgodziła się aby tato został 3 dni dłużej jak początkowo było ustalone. Po tym wszystkim personel był nieprzyjemny i komentował, że robimy afery. Pielęgniarka odmówiła wydania skierowania do szpitala (!) mówiąc, że skierowanie pozostaje w placówce i jak chcemy je odebrać to mamy jutro przyjechać i odebrać u dyrekcji. Po tym jak powiedziałam, że skierowanie należy do pacjenta, a nie placówki skierowane jednak zostało wydane. Nie życzę nikomu, żeby jego bliski trafił do miejsca, gdzie człowieka traktuje się jak problem do pozbycia się, a nie pacjenta wymagającego troski i opieki. Brak empatii, brak profesjonalizmu, brak serca – to najłagodniejsze słowa, jakimi mogę opisać ten ośrodek. Przykre, że pacjenta, który wymaga zorganizowania mu konsultacji psychiatrycznej wyrzuciło się z ośrodka. Najlepiej przyjąć osobę leżąca, która sprawia jak najmniej problemów i jeszcze pobierać za to pieniądze:). NIE POLECAM!