NZOZ Wigor (Pomorska)

Stanowczo odradzam umieszczanie bliskich w Ośrodku Wigor w Legionowie, szczególnie osób ciężko chorych. Mój tata chorował przez 4 lata na SLA. Został przeniesiony do tego ośrodka wyłącznie po to, by być bliżej naszego domu. W ośrodku przeżył 17 godzin. w poprzednim ośrodku 4 lata. (załączam zdjęcia). To była najgorsza decyzja w moim życiu. Doszło do poważnych zaniedbań. Ośrodek posiada monitoring, jednak byłam świadkiem sytuacji, w której nikt z personelu nie patrzył na obraz z kamer. Więc jaki jest ich cel? Wielokrotnie prosiłam pielęgniarza o natychmiastową pomoc, gdy mój tata miał duszności – pielęgniarz w tym czasie jadł obiad i odwlekał interwencję. Gdy w końcu przyszedł, stwierdził, że „nic więcej nie da się zrobić”, nie podejmując realnych działań, które mogłyby realnie pomóc choremu. Co szczególnie niepokojące, leki w ośrodku były ogólnodostępne i nie były w żaden sposób zabezpieczone ani nadzorowane. Miałam wrażenie, że każdy mógł mieć do nich dostęp, co przy osobach ciężko chorych, niesamodzielnych lub z zaburzeniami połykania stanowi poważne zagrożenie. W praktyce nie tylko leki, ale i inne kwestie organizacyjne nie były odpowiednio pilnowane. W rozmowach z personelem sami pracownicy przyznawali, że ośrodek nie jest przystosowany do opieki nad tak ciężko chorymi pacjentami. Przyjęcie mojego taty trwało około 15 minut. Lekarka była obecna w odzieży wierzchniej, bez rękawiczek, po czym po bardzo krótkim czasie po prostu opuściła ośrodek. Gdy tata wymagał pomocy tuż po przyjęciu – lekarki już nie było na miejscu. Po śmierci taty dyrektorka ośrodka unikała rozmowy – dosłownie wyszła, gdy próbowałam się z nią skontaktować. Piszę tę opinię wyłącznie po to, aby przestrzec inne rodziny. Jeśli rozważacie umieszczenie w tym ośrodku kogoś bliskiego – szczególnie osoby w ciężkim stanie – proszę, zastanówcie się kilka razy. Opieka nie była lepsza, tylko gorsza, niż mogliśmy się spodziewać. Sprawę zgłaszam do Wojewody, choć mam niewielką wiarę w realne konsekwencje – z tego, co wiem, kontrole odbywają się często, a mimo to sytuacja się nie poprawia. Nie chciałabym, aby ktoś inny przeżył to, co my.

Moim zdaniem dość długo trzeba było czekać na kontakt

Jedzenie mogło by być lepsze. Niektóre osoby nie były sympatyczne