Plastyka chirurgiczna powiek dolnych

Kiedy zdecydować się na operację powiek dolnych?

Wskazaniem do korekty powiek dolnych (blefaroplastyki) jest nadmiar skóry. Powoduje go stopniowe starzenie się skóry i utrata jej elastyczności. Skóra powiek rozciąga się jednak przede wszystkim wskutek przerostu mięśnia okrężnego oka oraz niewydolności przegród oczodołowych, przez co tłuszcz oczodołowy naciska na mięsień i skórę, rozciągając ją.

Gdy powieki wiotczeją, zaczynają zwisać, tworząc fałdy i „worki”. To zaś zwęża szparę powiek. „Worki pod oczami” występują też u młodszych osób. To efekt dziedziczenia. Ich występowanie jest najczęstszą przyczyną wykonywania zabiegu korekcji powiek dolnych.

Bywa, że u pacjentów można dostrzec przez skórę przepukliny tłuszczowe. Są skutkiem osłabienia struktury powiek.

Nadmiar skóry powiek może powodować:

• uczucie zmęczenia,
• ograniczenie pola widzenia,
• poczucie braku równowagi,
• bóle głowy.

Warto również skonsultować się z lekarzem, gdy worki pod oczami towarzyszą innym problemom zdrowotnym, takim jak schorzenia tarczycy, które mogą wymagać jednoczesnego leczenia.

Decyzja o zabiegu zawsze powinna być poprzedzona indywidualną konsultacją medyczną, podczas której lekarz wyjaśni możliwe korzyści i ograniczenia oraz omówi alternatywy. Rezultaty i wskazania są indywidualne i zależą m.in. od wieku, jakości skóry, rozmieszczenia tkanki tłuszczowej i napięcia powieki.

Badania i konsultacje przed blefaroplastyką dolnych powiek

Diagnostyka przed plastyką powiek dolnych obejmuje szczegółową ocenę stanu powiek oraz ich struktury. Lekarz przeprowadza badanie wzroku i ocenia funkcjonalność powiek.

Podstawą prawidłowego zakwalifikowania pacjenta do zabiegu jest konsultacja okulistyczna oraz chirurgiczna. Lekarz zbiera dokładny wywiad medyczny, aby wykluczyć przeciwwskazania do zabiegu, takie jak problemy ze zdrowiem psychicznym czy zaawansowane choroby ogólnoustrojowe.

Co obejmuje diagnostyka przed plastyką powiek dolnych:

• ocenia napięcie i pozycję powieki dolnej, symetrię, obecność przepuklin tłuszczowych i nadmiaru skóry,

• analizuje nawilżenie powierzchni oka i skłonność do suchości lub łzawienia,

• ocenia jakość filmu łzowego, ustawienie kąta bocznego powieki oraz funkcję zamykania oczu,

• wykonuje fotodokumentację i omawia plan leczenia wraz z realnymi oczekiwaniami,

• przegląda leki, suplementy i zioła (szczególnie wpływające na krzepnięcie krwi) oraz ustala ewentualne modyfikacje w porozumieniu z lekarzem prowadzącym,

• omawia rodzaj znieczulenia i potrzebę przygotowania anestezjologicznego; w razie wskazań może być zalecona konsultacja anestezjologiczna i badania dodatkowe (np. EKG).

Istotne jest także uwzględnienie chorób oczu (np. nasilonego zespołu suchego oka, jaskry, zapaleń brzegów powiek) i chorób ogólnych (np. chorób tarczycy), ponieważ mogą one wpływać na plan zabiegu oraz przebieg gojenia. Świadoma zgoda obejmuje omówienie potencjalnych powikłań i sposobów ich minimalizowania.

Różnice w chorobach powiek dolnych i ich znaczenie dla zabiegu

Wraz z wiekiem skóra traci elastyczność. Tworzą się zmarszczki, poszerzają się naczynia włosowate. Zanik tkanki tłuszczowej oczodołu wpływa na zapadanie się gałki ocznej i zwężanie szpary powiek.

Gdy tłuszcz oczodołowy przemieszcza się do przodu, powieki dolne stają się workowate. Z kolei osłabienie tarczki i mięśni przyczynia się do opadnięcia powieki górnej i odwinięcia powieki dolnej.

Efektem może być stałe łzawienie, dokuczliwe dla pacjenta. Częste wycieranie oczu pogłębia proces odwijania się powiek. Takie stany są wskazaniem do operacji plastycznej powiek dolnych.

Z drugiej strony, u młodszych pacjentów pojawienie się tego typu problemów może być wynikiem nieprawidłowego stylu życia, np. niedoboru snu, niezdrowej diety czy nadmiernego stresu.

Różnice anatomiczne i chorobowe (jakość skóry, napięcie powieki, rozmieszczenie tłuszczu, skłonność do obrzęków lub suchości oka) wpływają na wybór techniki i mogą powodować odmienne wyniki u poszczególnych pacjentów.

Niekiedy dla uzyskania stabilnego efektu konieczne są procedury wspomagające napięcie powieki, o których decyduje chirurg po badaniu.

Przygotowanie do operacji powiek dolnych

W przypadku pań nie zaleca się wykonywania zabiegu w okresie okołomiesiączkowym (na dwa dni przed nią lub przez pierwsze dni jej trwania).

W ciągu dwóch tygodni przed planowaną operacją plastyki powiek dolnych nie należy m.in.:

• przyjmować leków zaburzających krzepliwość krwi (np. z grupy salicylanów),
• palić papierosów ani stosować suplementów,
• jeść potraw z dodatkiem czosnku, imbiru czy żeń-szenia,
• opalać twarzy,
• stosować makijażu, tuszu do rzęs oraz kremów.

Przez co najmniej trzy dni przed terminem korekty powiek dolnych nie wolno pić alkoholu.

Dwa tygodnie przed zabiegiem należy przejść badania: oznaczenie wskaźników krzepnięcia oraz grupa krwi, morfologia, elektrolity, markery stanu zapalnego (CRP, OB). Operacja zostanie wykonana wyłącznie przy prawidłowych wynikach.

Dodatkowo warto oznaczyć poziom aminotransferaz oraz ocenić ogólny stan zdrowia. Służy temu badanie ogólne moczu oraz sprawdzenie stężenia glukozy we krwi. Dobrze jest również zaszczepić się przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Zabiegu nie powinno się przeprowadzać u osób z wydłużonym czasem krzepnięcia krwi oraz w złym stanie ogólnym.

W dniu zabiegu nie zakładaj soczewek kontaktowych i zabierz okulary przeciwsłoneczne. Na co dzień delikatna pielęgnacja skóry wokół oczu jest zwykle dopuszczalna do dnia poprzedzającego zabieg – w dniu operacji skóra powinna być czysta i bez makijażu. Stosuj się do zaleceń ośrodka.

Przeciwwskazania do operacji powiek dolnych

Wśród przeciwwskazań do wykonania operacji powiek dolnych należy wymienić m.in.:

• egzemę powiek,
• nawracające infekcje powiek,
• poważne choroby ogólnoustrojowe,
• stany po chemioterapii,
• problemy ze zdrowiem psychicznym,
• zaawansowaną cukrzycę,
• zaburzenia w gojeniu się ran (np. tworzenie się bliznowców).

W przypadku wystąpienia powyższych przeciwwskazań operacja jest odradzana lub zalecana w późniejszym terminie. Relatywnym przeciwwskazaniem jest wcześniejsze wstrzykiwanie wypełniaczy (np. kwasu hialuronowego) do powiek dolnych.

Do przeciwwskazań względnych zalicza się także ciężki zespół suchego oka, nieustabilizowaną chorobę tarczycy z zajęciem oczodołów oraz zaburzenia krzepnięcia lub terapię przeciwkrzepliwą bez możliwości modyfikacji. Ostateczna decyzja zapada po indywidualnej konsultacji, z uwzględnieniem korzyści i ryzyka.

Jak przebiega operacja powiek dolnych?

Korekta powiek dolnych wykonywana jest zazwyczaj w znieczuleniu miejscowym, sedacji lub w znieczuleniu ogólnym. Pacjent często otrzymuje doustnie lek, który powoduje, że jest zrelaksowany i spokojny podczas zabiegu.

Przed zabiegiem plastyki powiek dolnych lekarz oznacza linie cięcia za pomocą specjalnego „ołówka”. Dezynfekuje też operowany obszar, a potem wprowadza niezwykle cienką igłą znieczulenie miejscowe. Efekt tego ostatniego jest wzmacniany przez zastosowanie znieczulenia w kroplach do oczu.

Przy klasycznej korekcji powiek dolnych cięcie wykonywane jest tuż pod rzęsami dolnymi. Potem chirurg oddziela skórę od tkanki tłuszczowej i mięśni. Nadmiar skóry i mięśni wycina.

Blizna po operacji jest niewielka, ukryta pod rzęsami. Jej fragment mieści się w naturalnej zmarszczce, tzw. kurzej łapce. To sprawia, że jest praktycznie niewidoczna. Podczas korekty powiek dolnych redukowany lub przesuwany jest również nagromadzony tłuszcz okołogałkowy. To on odpowiada za nieestetyczne worki pod oczami.

W niektórych przypadkach stosuje się cięcie przezspojówkowe (od strony wewnętrznej powieki), gdy problem dotyczy głównie przepuklin tłuszczowych i nie ma istotnego nadmiaru skóry. W takim wariancie nie pozostaje blizna skórna, a skóra nie jest wycinana.

Rodzaj cięcia dobiera się indywidualnie po badaniu. Szwy skórne, jeśli są założone, usuwa się zwykle po 5–7 dniach.

Rekonwalescencja po korekcji powiek dolnych

Gdy znieczulenie przestanie działać, odczuwalne może być odrętwienie powiek, ciągnięcie skóry czy szczypanie. Bywa, że pacjenci widzą podwójnie lub obraz jest zamazany.

Po przebytej korekcie powiek dolnych zawsze występują:

• obrzęk,

• asinienie,

• nadwrażliwość powiek i okolic oczu (utrzymują się przez kilka dni).

Przez kilka dni po zabiegu pacjent powinien stronić od wysiłku fizycznego. Najlepiej pozostać przez ten czas w domu. Okolice oczu warto schładzać np. zimnym kompresem żelowym. W razie potrzeby można zażyć środki przeciwbólowe.

Po zabiegu, zamiast opatrunku, na szwy zakładany jest niewielki plaster, który może utrudniać pacjentowi widzenie. Po zdjęciu szwów należy codziennie przemywać oczy, a także stosować specjalne krople. Zdarza się, że przebieg gojenia ran jest inny w obu powiekach.

Opuchlizna i zasinienie powinny całkowicie ustąpić w ciągu sześciu tygodni od poddania się korekcie powiek dolnych. Za każdym razem, gdy w tym czasie pacjent wyjdzie na zewnątrz, powinien zakładać okulary przeciwsłoneczne, by chronić oczy.

Bezpośrednio po zabiegu pacjent może wykonywać codzienne czynności, czytać książki czy oglądać telewizję. Z kolei pierwszy, delikatny makijaż można wykonywać najwcześniej po dziesięciu dniach od zabiegu.

W tym przypadku zaleca się stosowanie kosmetyków wykorzystywanych już wcześniej, tak, aby ograniczyć ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych na nowy produkt.

Szczegółowe zalecenia:

• 

  Przez 48–72 godziny śpij z uniesioną głową i regularnie schładzaj okolice oczu (krótkie sesje, z przerwami).

• Unikaj dźwigania, intensywnych ćwiczeń, sauny, basenu i ekspozycji na słońce przez co najmniej 2–3 tygodnie (lub zgodnie z zaleceniem lekarza).

• Nie pocieraj i nie masuj powiek; noś okulary przeciwsłoneczne na zewnątrz.

• Soczewki kontaktowe zwykle można ponownie założyć po pełnym zagojeniu spojówki i ran skórnych – decyzję podejmuje lekarz.

• Szwy skórne są zwykle usuwane około 5–7 dnia; powrót do pracy biurowej bywa możliwy po 7–10 dniach, w zależności od tempa gojenia.

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpi:

• narastający ból oka,

• gwałtowne pogorszenie widzenia,

• świeże krwawienie,

• szybko powiększający się obrzęk,

• gorączka.

Kiedy efekt plastyki powiek dolnych będzie widoczny?

Efekty plastyki powiek dolnych widoczne są zazwyczaj po co najmniej miesiącu od zabiegu, choć na pełen efekt należy poczekać ok. ośmiu do dziesięciu tygodni. Wynika to z procesu gojenia się ran.

Po upływie tego czasu można ostatecznie ocenić symetrię blizn pooperacyjnych, ich charakter, kształt oczu czy wyraz twarzy.

Blizny dojrzewają jeszcze przez kolejne miesiące; ich ostateczny wygląd ocenia się zwykle do 6–12 miesięcy po operacji. Indywidualne cechy gojenia (skłonność do przebarwień, grubość skóry, tryb życia) sprawiają, że efekty mogą się różnić między pacjentami.

U części osób może być potrzebna drobna korekta po pełnej ocenie wyniku.

Ryzyko i powikłania

Każdy zabieg chirurgiczny wiąże się z pewnym ryzykiem.

W przypadku plastyki powiek dolnych możliwe powikłania to:

• infekcje okołooperacyjne,

• krwawienie,

• opuchlizna lub zasinienie, które nie ustępują,

• trudności w zamykaniu oczu,

• zaburzenia widzenia,

• bliznowacenie,

• asymetria powiek.

Dodatkowo mogą wystąpić: przedłużająca się suchość lub łzawienie oka, podwinięcie lub odwinięcie brzegu powieki, przemijające zaburzenia czucia skóry, chemosis (obrzęk spojówki) oraz bardzo rzadko krwiak w oczodole czy trwałe uszkodzenie widzenia.

Ryzyko i częstość powikłań są różne u poszczególnych pacjentów i zależą m.in. od stanu zdrowia, cech anatomicznych, techniki oraz przestrzegania zaleceń.

Pacjenci powinni zgłaszać się na kontrolne wizyty i informować lekarza o niepokojących objawach. Ważne jest, by stosować się do zalecanych zasad higieny i unikać nadmiernego wysiłku fizycznego po zabiegu.

Alternatywne metody - plastyka laserowa powiek dolnych

Nie każda zmiana w obrębie powiek dolnych wymaga klasycznej operacji chirurgicznej. W wybranych przypadkach, zwłaszcza gdy problem dotyczy głównie jakości i wiotkości skóry, można rozważyć mniej inwazyjne metody poprawy wyglądu tej okolicy. Do takich rozwiązań należy m.in. laserowa plastyka powiek dolnych, która stanowi alternatywę lub uzupełnienie tradycyjnych technik chirurgicznych.

Laserowa plastyka powiek dolnych to zabieg małoinwazyjny. Trwa zwykle ok. 30 minut. Podobnie jak kwas trichlorooctowy, laserowe obkurczenie powiek dolnych może być alternatywą dla operacji plastycznych jedynie w wypadku, gdy problem z powiekami dotyczy wyłącznie skóry, a nie nadmiaru mięśnia lub przemieszczenia tłuszczu okołogałkowego.

Plastyka laserowa lub kwas trichlorooctowy jest więc de facto dobrym uzupełnieniem przezspojówkowej plastyki powiek dolnych, gdyż w tej technice skóra nie jest wycinana.

Zabieg przeprowadza się w warunkach ambulatoryjnych, w znieczuleniu miejscowym. Laserowa plastyka powiek dolnych polega na usunięciu zwiotczałej skóry powiek dolnych, a także napięciu skóry w tych okolicach (za pomocą podgrzanego przez laser kolagenu).

Warto zaznaczyć, że plastyka laserowa znajduje coraz większe zastosowanie w medycynie estetycznej ze względu na mniejszą inwazyjność oraz krótszy czas rekonwalescencji w porównaniu z tradycyjną chirurgią.

Po laserze zaleca się ścisłe unikanie słońca i stosowanie wysokiej fotoprotekcji na okolicę zabiegową do czasu pełnego wygojenia.

Możliwe są przemijające zaczerwienienie, obrzęk lub przebarwienia skóry; kwalifikacja do takiego zabiegu jest indywidualna i zależy m.in. od fototypu skóry i zakresu problemu.

FAQ dotyczące plastyki powiek dolnych

• Czy zabieg plastyki powiek można wykonać w ramach NFZ?

  Jeśli nadrzędnym celem zabiegu jest poprawa wyglądu pacjenta, operacja opadających powiek nie zostanie przeprowadzona na NFZ. Narodowy Fundusz Zdrowia zrefunduje procedurę tylko wtedy, jeśli zaistnieją wskazania zdrowotne, np. zaburzenia widzenia lub nawracające zapalenie spojówek.

• Kto jest najlepszym kandydatem do zabiegów plastycznych powiek?

  Idealnymi kandydatami do chirurgicznej korekcji powiek są osoby ogólnie zdrowe. Zabieg nie jest wskazany u pacjentów, którzy mają problemy z nadczynnością tarczycy, cierpią na niewydolność gruczołów łzowych, mają nadciśnienie lub chorują na serce lub cukrzycę. Osoby cierpiące na jaskrę lub z powodu odwarstwienia siatkówki wymagają dodatkowych badań okulistycznych.

• Ile kosztuje plastyka powiek dolnych?

  Cena za plastykę chirurgiczną powiek dolnych wynosi od 1 500 zł do 9 000 zł (ceny na podstawie danych z 136 klinik oraz od 89 lekarzy). Sprawdź ceny w swoim mieście!

Opinie pacjentów na temat plastyki powiek dolnych

Poniżej przeczytasz opinie pacjentów, którzy zdecydowali się na plastykę powiek dolnych. Wszystkie zamieszczone komentarze pochodzą od osób, które zapisały się na zabieg za pośrednictwem naszego portalu, dzięki czemu są one w 100% rzetelne i zweryfikowane.