Kiedy przeprowadza się zabieg wszczepienia hydraulicznej protezy prącia

Istnienie u mężczyzny zaburzeń wzwodu skutkować może szeregiem różnego rodzaju konsekwencji. Pewność siebie u pacjenta z pewnością może ulec zmniejszeniu, istnienie problemu bywa związane także z pretensjami partnerek, dotyczącymi niesatysfakcjonującego pożycia seksualnego. Zaburzenia erekcji nie są rzadkie: według healthcentre.org.uk, obarczonych może nimi być nawet 10% populacji męskiej. Choć istnieją opinie, że problem ten dotyczy głównie starszych mężczyzn (ryzyko problemów z erekcją powyżej 75. roku życia przekracza 70%), to również młodsi pacjenci mogą cierpieć z tego powodu. Ze statystyk, pochodzących z wymienionego już portalu wynika bowiem, że w grupie wiekowej od 20 do 29 lat ryzyko wystąpienia zaburzeń erekcji sięga około 6%.

Leczenie zaburzeń erekcji możliwe jest z zastosowaniem różnych metod – od modyfikacji stylu życia, przez farmakoterapię i leczenie psychologiczne, aż po procedury zabiegowe. Jedną z najbardziej zaawansowanych i jednocześnie skutecznych metod leczenia ciężkich, opornych na inne terapie postaci zaburzeń wzwodu jest wszczepienie hydraulicznej protezy prącia.

Wskazania do wszczepienia hydraulicznej protezy prącia

Hydrauliczne protezy penisa pojawiły się w świecie medycznym w 1970 roku i od tego czasu przeszły znaczącą ewolucję technologiczną. Zazwyczaj zbudowane są one z cylindrów, umieszczanych we wnętrzu członka, oraz połączonych z nimi pompki i zbiornika płynu.

Wszystkie wymienione elementy są niewidoczne z zewnątrz – wprowadzane są one bezpośrednio do członka, moszny oraz do jamy brzusznej.

Operacyjne leczenie zaburzeń erekcji nie stanowi leczenia pierwszego rzutu. Początkowo u pacjentów wdrażana jest farmakoterapia, bazująca np. na doustnym przyjmowaniu inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 (takich jak sildenafil) lub na iniekcjach prostaglandyn do ciał jamistych prącia.

Jeżeli jednak leczenie zachowawcze nie przynosi oczekiwanych efektów lub jest przeciwwskazane, wskazane może być rozważenie zabiegu wszczepienia hydraulicznej protezy prącia.

Zaburzenia wzwodu mogą mieć podłoże psychogenne lub organiczne. O tym drugim mówi się m.in. w przypadku urazów prącia, uszkodzeń nerwów (np. po operacjach urologicznych lub onkologicznych), chorób naczyniowych czy cukrzycy. Wśród innych schorzeń, które mogą być związane z trudnościami w osiąganiu erekcji, wymienia się chorobę Peyroniego, zwłóknienie ciał jamistych, anemię sierpowatą oraz powikłania priapizmu.

Ogólnie hydrauliczna proteza prącia powinna być wszczepiana pacjentowi wtedy, gdy potwierdzone zostanie organiczne podłoże zaburzeń wzwodu oraz gdy inne metody leczenia okażą się nieskuteczne. W wybranych przypadkach, przy współistnieniu czynników psychologicznych, protezowanie może być rozważane dopiero po wyczerpaniu możliwości psychoterapii i leczenia wspomagającego.

Przykładowe sytuacje kliniczne, w których rozważa się implantację, to:

• nieskuteczność lub przeciwwskazania do leczenia zachowawczego
• organiczne podłoże zaburzeń wzwodu
• urazy prącia oraz uszkodzenia nerwów
• choroby naczyniowe i cukrzyca
• zwłóknienie ciał jamistych, anemia sierpowata, powikłania priapizmu

Rodzaje protez prącia i mechanizm działania

Na rynku medycznym dostępnych jest kilka typów protez prącia, jednak obecnie za najbardziej fizjologiczne uznaje się protezy hydrauliczne trójczęściowe. Pozwalają one na uzyskanie wzwodu zbliżonego do naturalnego, zarówno pod względem twardości, jak i wyglądu prącia w stanie spoczynku.

Mechanizm działania protezy hydraulicznej polega na przemieszczeniu płynu ze zbiornika do cylindrów umieszczonych w ciałach jamistych. Odbywa się to poprzez manualne uruchomienie pompki znajdującej się w mosznie. Po zakończeniu stosunku płyn może zostać cofnięty do zbiornika, co powoduje zwiotczenie prącia.

Alternatywą dla protez hydraulicznych są protezy półsztywne, które pozostają stale usztywnione. Stosuje się je jednak rzadziej, głównie u pacjentów z ograniczonymi możliwościami manualnymi lub w sytuacjach, gdy implantacja systemu hydraulicznego jest przeciwwskazana.

Przebieg zabiegu i rekonwalescencja po implantacji

Zabieg wszczepienia protezy prącia wykonywany jest w warunkach sali operacyjnej, najczęściej w znieczuleniu ogólnym lub podpajęczynówkowym. Sama procedura trwa zwykle od 60 do 120 minut, w zależności od anatomii pacjenta oraz rodzaju zastosowanego implantu.

Po operacji pacjent pozostaje pod obserwacją szpitalną przez kilka dni. W tym czasie kontrolowany jest stan gojenia rany, a także wdrażana jest profilaktyka przeciwbólowa i przeciwzakaźna. Powrót do codziennej aktywności możliwy jest zazwyczaj po kilku tygodniach, natomiast rozpoczęcie współżycia seksualnego zaleca się najczęściej po 4–6 tygodniach.

Istotnym elementem rekonwalescencji jest edukacja pacjenta w zakresie obsługi protezy. Nauka prawidłowego używania pompki i mechanizmu deflacji odbywa się pod kontrolą lekarza prowadzącego.

Skuteczność, bezpieczeństwo i możliwe powikłania

Dostępne dane kliniczne wskazują, że skuteczność protez hydraulicznych prącia jest bardzo wysoka, a poziom satysfakcji pacjentów oraz ich partnerek przekracza 85–90%. Protezy te pozwalają na osiągnięcie wzwodu niezależnie od stanu naczyń czy unerwienia prącia.

Jak każda procedura chirurgiczna, również implantacja protezy wiąże się z ryzykiem powikłań. Do najczęstszych należą infekcje, uszkodzenie implantu, ból pooperacyjny oraz – rzadziej – erozja tkanek. Współczesne protezy są jednak pokrywane powłokami antybakteryjnymi, co znacząco zmniejsza ryzyko zakażeń.

Właściwa kwalifikacja pacjenta, doświadczenie zespołu operacyjnego oraz przestrzeganie zaleceń pooperacyjnych mają kluczowe znaczenie dla minimalizacji ryzyka powikłań i długotrwałego powodzenia leczenia.

Aktualne rekomendacje i nowoczesne rozwiązania

Zgodnie z aktualnymi rekomendacjami towarzystw urologicznych, hydrauliczne protezy prącia pozostają złotym standardem leczenia ciężkich, lekoopornych zaburzeń erekcji. W ostatnich latach obserwuje się dalszy rozwój technologii implantów, obejmujący m.in. poprawę trwałości materiałów oraz ergonomii obsługi.

Nowoczesne modele protez charakteryzują się większą odpornością na uszkodzenia mechaniczne i lepszym dopasowaniem do anatomii pacjenta. W badaniach podkreśla się również znaczenie kompleksowej opieki przed- i pooperacyjnej, obejmującej zarówno aspekty medyczne, jak i psychoseksualne.

Dzięki postępowi medycyny oraz rosnącemu doświadczeniu klinicznemu, wszczepienie hydraulicznej protezy prącia jest obecnie uznawane za bezpieczną i skuteczną metodę przywracania funkcji seksualnych u odpowiednio zakwalifikowanych pacjentów.