Operacja metodą Burcha (kolposuspensja) na nietrzymanie moczu

Nietrzymanie moczu to grupa schorzeń, które objawiają się mimowolnym wyciekiem moczu. Jedną z odmian dolegliwości stanowi postać wysiłkowa, w której krępujące objawy występują wskutek wykonywania czynności, które podnoszą ciśnienie w jamie brzusznej. Zaliczamy do nich m.in. kaszel, śmiech czy podnoszenie cięższych rzeczy.

Zapewne m.in. ze względu na skalę problemu, dostępnych jest wiele różnych technik leczenia nietrzymania moczu. Wyróżnia się opcje niezabiegowe (terapia bio-feedback, ćwiczenia mięśni Kegla), jak i procedury chirurgiczne, których jednym z wariantów jest operacja metodą Burcha.

Operacja Burcha na nietrzymanie moczu

Operacja sposobem Burcha znana jest w świecie medycznym od 1961 roku. Oczywiście podlegała ona modyfikacjom, takim jak choćby wykonanie zabiegu laparoskopowo, do czego doszło w 1991 roku. Mimo upływu czasu technika nadal jest wykorzystywana i służy leczeniu wysiłkowego nietrzymania moczu.

Medycznym terminem, określającym cel omawianej techniki, jest kolposuspensja. W tym wypadku oznacza to podniesienie szyi pęcherza moczowego i umocowanie jej przy pomocy szwów do tzw. więzadła Coopera (określanego też jako więzadło biodrowo-grzebieniowe). Dokonanie takiej ingerencji ma na celu stabilizację położenia cewki moczowej, przez co możliwe jest nawet całkowite ustąpienie pojawiania się mimowolnych mikcji.

Obecnie zabieg może być wykonywany zarówno metodą klasyczną, jak i małoinwazyjną techniką laparoskopową. Wiąże się to z mniejszym bólem pooperacyjnym oraz szybszym powrotem do aktywności.

Wskazania do operacji Burcha

Wskazania do operacji metodą Burcha (kolposuspensji) przy nietrzymaniu moczu obejmują głównie przypadki wysiłkowego nietrzymania moczu (SUI), które występuje, gdy mięśnie dna miednicy oraz tkanki wspierające pęcherz moczowy są osłabione, co prowadzi do wycieku moczu podczas wysiłku fizycznego, kaszlu, kichania czy śmiechu.

Oto główne wskazania:

• Wysiłkowe nietrzymanie moczu (SUI) - u pacjentek, które cierpią na wysiłkowe nietrzymanie moczu spowodowane osłabieniem struktur wspierających cewkę moczową, często w wyniku porodów, starzenia się lub menopauzy.
• Brak skuteczności leczenia zachowawczego - u pacjentek, u których inne metody leczenia, takie jak ćwiczenia mięśni dna miednicy (ćwiczenia Kegla), terapia hormonalna czy stosowanie pessariów, okazały się nieskuteczne.
• Anatomiczne zmiany w obrębie cewki moczowej i pęcherza - u pacjentek z anatomicznymi zmianami, np. obniżeniem narządów miednicy (cystocele), które powodują osłabienie wsparcia cewki moczowej, operacja Burcha może przywrócić prawidłową funkcję.
• Planowanie długotrwałych efektów leczenia - kolposuspensja metodą Burcha jest zalecana u pacjentek, które szukają trwałego rozwiązania problemu nietrzymania moczu. Zabieg ten ma dobre wyniki długoterminowe w porównaniu z innymi metodami leczenia.
• Pacjentki po wcześniejszych nieudanych zabiegach - operacja może być stosowana u kobiet, które wcześniej przeszły inne zabiegi chirurgiczne na nietrzymanie moczu, ale nie uzyskały poprawy.

Przebieg operacji Burcha i rekonwalescencja

Leczenie nietrzymania moczu metodą Burcha przeprowadzane jest w znieczuleniu ogólnym. Zabieg wykonuje się techniką klasyczną (otwartą) lub laparoskopowo, a dostęp do struktur znajdujących się w przestrzeni załonowej odbywa się poprzez jamę brzuszną.

W trakcie zabiegu dochodzi do przytwierdzenia bocznych tkanek otaczających cewkę moczową do wcześniej wspomnianego więzadła przy pomocy niewchłanialnych szwów. Po przebyciu operacji Burcha pacjentka musi pozostać w szpitalu, a jeżeli będzie ona szybko dochodziła do siebie, powrót do domu możliwy będzie w ciągu od 1 do 3 dni po zabiegu.

Okres rekonwalescencji jest różny i zależy od techniki wykonania procedury: w przypadku zabiegu laparoskopowego powrót do codziennych obowiązków możliwy jest w ciągu 1-2 tygodni, z kolei po operacji techniką otwartą urlop powinien trwać dłużej, bo od dwóch do czterech tygodni.

W czasie rekonwalescencji zaleca się:

• unikanie dźwigania,
• intensywnego wysiłku fizycznego,
• przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących higieny i kontroli pooperacyjnej.

Skuteczność i powikłania operacji Burcha

Efekty leczenia nietrzymania moczu metodą Burcha można ocenić jako stosunkowo zadowalające. Przytaczane przez portal emedicine.medscape.com wyniki badań informują, że przebycie operacji pozwalało uzyskać wyleczenie u 69-88% pacjentek.

Skuteczność tej formy leczenia nietrzymania moczu oceniali także polscy lekarze. W pracy "Laparoskopowa kolposuspensja sposobem Burcha i operacja TVT w leczeniu wysiłkowego nietrzymania moczu u kobiet" specjaliści z Lublina informują, że po zabiegu ustąpienie dolegliwości odnotowano u 72,2% pacjentek.

Na uwagę zasługuje jeszcze jeden wspominany przez autorów tej pracy fakt - powikłania po zabiegu były rzadkie - na 128 operowanych pacjentek pojawiły się one u 12 z nich.

Do możliwych powikłań należą m.in.:

• trudności w oddawaniu moczu,
• infekcje dróg moczowych
• nawroty dolegliwości.

Dlatego tak ważne jest odpowiednie monitorowanie stanu pacjentki po zabiegu.