Kwas hialuronowy w zabiegach medycyny estetycznej i ginekologii estetycznej

Kwas hialuronowy to związek wszechobecny, występuje bowiem u wszystkich żyjących organizmów. Jest naturalnym polimerem, zaliczanym do związków z grupy tzw. glikozaminoglikanów. Został odkryty w 1934 roku przez Johna Palmera i Karla Meyera.

Związki kwasu hialuronowego w medycynie po raz pierwszy zastosowano w 1961 roku. Niespełna 20 lat później (w 1980 roku) preparaty na jego bazie zaczęły być używane w celu poprawiania urody. Mimo upływu lat kwas hialuronowy nadal cieszy się ogromnym zainteresowaniem pacjentów i wciąż znajduje zastosowanie w zabiegach medycyny estetycznej.

Właściwości kwasu hialuronowego w organizmie

Kwas hialuronowy jest jednym z kluczowych składników macierzy pozakomórkowej. Naturalnie występuje m.in. w skórze, stawach, ciele szklistym oka oraz tkance łącznej. Odpowiada za odpowiedni poziom nawilżenia, elastyczność i sprężystość tkanek.

Najważniejszą cechą kwasu hialuronowego jest unikalna zdolność wiązania dużych ilości wody, co wpływa na objętość i napięcie tkanek. Wraz z wiekiem oraz pod wpływem czynników środowiskowych, takich jak promieniowanie UV, stres oksydacyjny czy palenie tytoniu, ilość kwasu hialuronowego w organizmie stopniowo się zmniejsza.

Jedną z głównych przesłanek do zastosowania preparatów zawierających kwas hialuronowy jest fakt, że spadek jego stężenia prowadzi do utraty jędrności skóry, pojawiania się zmarszczek, suchości tkanek oraz obniżenia komfortu funkcjonowania niektórych obszarów ciała.

Najważniejsze funkcje kwasu hialuronowego w organizmie:

• utrzymanie odpowiedniego poziomu nawilżenia tkanek
• wspieranie elastyczności i sprężystości skóry
• udział w prawidłowej strukturze macierzy pozakomórkowej
• ochrona tkanek przed utratą objętości

Kwas hialuronowy w medycynie estetycznej

O zainteresowaniu preparatami na bazie kwasu hialuronowego przekonać mogą liczby: według zestawienia opracowanego przez American Society for Aesthetic Plastic Surgery w 2015 roku w samych Stanach Zjednoczonych przeprowadzono ponad 2 miliony zabiegów z jego wykorzystaniem. W kolejnych latach liczba ta utrzymuje się na bardzo wysokim poziomie.

Omawiana substancja ma zdolność przyłączania do siebie innych cząsteczek. Wyjątkowo znany jest jej potencjał do wiązania wody: jedna jej cząsteczka może związać nawet 4 000 razy więcej wody niż wynosi jej masa. Kwas hialuronowy posiada również możliwość zakotwiczania włókien kolagenowych oraz elastycznych.

Pacjentów może zastanawiać jedna rzecz: skoro kwas hialuronowy jest naturalnie obecny w ludzkim organizmie, po co dodatkowo wprowadzać go do ciała? Z wiekiem jego ilość w obrębie tkanek stopniowo się zmniejsza – zjawisko jest jednym z głównych czynników odpowiedzialnych za pojawianie się oznak starzenia. Wiele z nich można zwalczyć właśnie przy pomocy iniekcji kwasu hialuronowego.

Aplikacja preparatów kwasu hialuronowego pozwala zlikwidować różnego rodzaju zmarszczki, między innymi bruzdy nosowo-wargowe. Związek jest stosowany podczas mezoterapii, z jego użyciem można także odmłodzić wygląd szyi, twarzy czy rąk.

Kwas hialuronowy jako wypełniacz i modelowanie tkanek

Iniekcje kwasu hialuronowego stosowane są również u osób chcących powiększyć lub wymodelować określone partie ciała. Wypełniacz może posłużyć do zmiany wyglądu i wielkości ust, korekty konturów twarzy, wolumetrii policzków czy modelowania linii żuchwy.

Preparaty różnią się między sobą stopniem usieciowania, gęstością oraz elastycznością, co pozwala dobrać odpowiedni produkt do konkretnego wskazania i obszaru zabiegowego. Współczesna medycyna estetyczna coraz częściej opiera się na indywidualnym planowaniu terapii, uwzględniającym anatomię i potrzeby pacjenta.

Dodatkowo kwas hialuronowy znajduje również zastosowanie w zabiegach uzupełniających ubytki tkankowe, m.in. u pacjentów po urazach, operacjach lub w przebiegu niektórych chorób przewlekłych.

Kwas hialuronowy w ginekologii estetycznej

Coraz większe znaczenie kwas hialuronowy zyskuje w obszarze ginekologii estetycznej. Stosowany jest m.in. w zabiegach poprawiających nawilżenie, elastyczność i napięcie tkanek okolic intymnych, co może mieć znaczenie zarówno estetyczne, jak i funkcjonalne.

Preparaty na bazie kwasu hialuronowego bywają wykorzystywane w terapii dolegliwości związanych z suchością pochwy, dyskomfortem intymnym czy zmianami atroficznymi, szczególnie u kobiet po menopauzie. Zabiegi te są przedmiotem rosnącej liczby badań klinicznych i rekomendacji towarzystw naukowych.

Kwas hialuronowy jest substancją biodegradowalną i dobrze tolerowaną przez organizm, jednak bezpieczeństwo zabiegów zależy od jakości preparatu, doświadczenia lekarza oraz właściwej kwalifikacji pacjenta. Dlatego każda procedura powinna być poprzedzona konsultacją medyczną i omówieniem możliwych efektów oraz ograniczeń.

Najczęstsze obszary zastosowania w ginekologii estetycznej:

• poprawa nawilżenia okolic intymnych
• wspomaganie elastyczności tkanek
• łagodzenie dolegliwości związanych z suchością
• wsparcie terapii zmian atroficznych

Z uwagi na stałe zainteresowanie świata medycznego zastosowaniami kwasu hialuronowego informacje o nim można znaleźć w wielu specjalistycznych publikacjach. Wiedzą na ten temat dzielą się również lekarze mający z nim styczność na co dzień, a rozwój technologii sprawia, że zakres zastosowań tej substancji systematycznie się poszerza.