Jakimi metodami można usunąć kurzajki?

Przyjmuje się, że problem z kurzajkami miało co najmniej raz w życiu ok. 75% osób. Szczególnie narażone na ich powstanie są dzieci i młodzi dorośli, a także osoby z obniżoną odpornością, takimi jak AIDS lub chłoniak, leczone immunosupresyjnie i cierpiące na atopowe zapalenie skóry.

Uniknięcie zarażenia kurzajkami jest trudne, ponieważ we wczesnej fazie rozwoju są one prawie niewidoczne a wirus HPV łatwo przenosi się, np. podczas podawania ręki osobie zakażonej, mającej kurzajkę na dłoni. Zarazić można się także pośrednio – używając wspólnych z osobą zakażoną przedmiotów, chodząc bez klapek na basenie lub korzystając z usług manikiurzystki, która niedokładnie sterylizuje narzędzia.

Objawy i rodzaje kurzajek

Kurzajki najczęściej pojawiają się na dłoniach i stopach, chociaż mogą zostać przeniesione także na twarz czy tułów. Zbudowane są z wewnętrznego korzenia z naczyniami krwionośnymi, pokrytego zewnętrznymi warstwami naskórka. Początkowo nie bolą i są niemal niewidocznym pęcherzykiem, nie odróżniającym się kolorem od reszty skóry. Z upływem czasu wirus HPV atakuje sąsiadujące komórki i możliwy jest rozrost kurzajki do średnicy nawet 2-3 cm. W przypadku lokalizacji na stopie stały ucisk na kurzajkę może być przyczyną bólu i stanów zapalnych.

Okres życia kurzajki wynosi około 2-3 lat. Przed obumarciem może ona jednak "rozsiać się" lub zostać przeniesiona na inne części ciała. Fakt ten, a także powodowany defekt estetyczny, są wskazaniami do usuwania nawet wczesnych, niewielkich zmian.

Wyróżnia się kilka typów kurzajek – zwykłe, płaskie i podeszwowe. Każdy rodzaj różni się wyglądem oraz lokalizacją na ciele, a także podatnością na konkretne metody leczenia. 

Metody leczenia kurzajek

Metody usuwania kurzajek dzielą się na dwie kategorie. Pierwszą z nich jest zastosowanie preparatów "żrących" - aplikowanych bezpośrednio na zmianę, zawierających stężony kwas mlekowy lub salicylowy oraz substancje pobudzające układ odpornościowy. Metody takie trzeba stosować długo, aż do wytworzenia głębokiej rany w miejscu kurzajki. Goją się one stopniowo, co może trwać nawet kilka tygodni.

Zabiegi medyczne

Do drugiej kategorii zabiegów zalicza się procedury przeprowadzane w gabinetach lekarskich takie jak:

• krioterapia – metoda polegająca na zamrażaniu kurzajki ciekłym azotem o temperaturze wrzenia -196°C. Lekarz dwukrotnie zamraża zmianę z rozmrożeniem w międzyczasie. Sama procedura jest na ogół niebolesna, nie wymagająca znieczulenia, jednak pacjent może odczuwać pieczenie podczas zamrażania.
• elektrokoagulacja – czyli usuwanie kurzajki prądem. Łuk elektryczny ścina białka zmienionej chorobowo tkanki, rozmiękczonej wcześniej maścią salicylową. Ranka goi się około tygodnia i zostają po niej niewielkie blizny. Zabieg jest tani i stosunkowo skuteczny. Przeciwwskazaniami do wypalania kurzajek są zaburzenia krążenia, zaburzenia krzepnięcia, rozrusznik serca, ciąża oraz cukrzyca.
• odparowanie laserem CO2 – przeprowadzany w znieczuleniu miejscowym zabieg polega na zniszczeniu kurzajki energią precyzyjnie dobranej wiązki lasera, dzięki czemu nie dochodzi do uszkodzenia sąsiadujących tkanek. W miejscu poddanym zabiegowi tworzy się drobny strupek, odpadający po upływie kilku-kilkunastu dni. Niekiedy usunięcie kilku kurzajek sprawia, że pozostałe znikają samoistnie.

Nowoczesne terapie i domowe sposoby

Obok klasycznych metod usuwania kurzajek coraz częściej stosuje się także nowoczesne terapie wspomagające. Badania wskazują na skuteczność immunoterapii miejscowej, np. z wykorzystaniem imikwimodu czy szczepionek przeciwko wirusowi HPV w terapii nawracających zmian. Są to jednak metody wciąż rozwijane i nie zawsze dostępne w rutynowej praktyce klinicznej.

Preparaty dostępne bez recepty

W aptekach dostępne są również preparaty bez recepty z kwasem salicylowym lub mlekowym. Mogą być skuteczne w leczeniu małych zmian, jednak wymagają systematyczności i cierpliwości. W przypadku dużych, bolesnych lub nawracających kurzajek domowe sposoby nie przynoszą efektów.

Coraz więcej specjalistów podkreśla, że  leczenie kurzajek powinno być dobierane indywidualnie, w zależności od lokalizacji zmiany, jej wielkości, wieku pacjenta i chorób współistniejących. Najnowsze wytyczne wskazują, że szybka interwencja medyczna zmniejsza ryzyko rozsiewania wirusa i powstawania kolejnych zmian.