Plastyka warg sromowych większych i mniejszych

Dolegliwości bólowe, dyskomfort w czasie współżycia, problemy z uprawianiem niektórych sportów (np. jazdy konno lub jazdy na rowerze), niemożność noszenia dopasowanej bielizny, a także nawracające, uporczywe infekcje intymne – z tymi zmartwieniami borykają się kobiety, u których występuje przerost warg sromowych. Najczęściej taki wygląd miejsc intymnych wynika z uwarunkowań anatomicznych, jednak lekarze wykonujący zabiegi plastyki warg sromowych przyznają, że zgłaszają się do nich również pacjentki niezadowolone z wyglądu i funkcjonalności zewnętrznych narządów płciowych, u których zmiany te nastąpiły w wyniku starzenia się lub wielokrotnych porodów. Wraz z upływem lat utrata elastyczności i powiększenie się warg sromowych jest zjawiskiem fizjologicznym.

Przerost warg sromowych stanowi również problem natury psychicznej. Wiele kobiet ma kompleksy związane z wyglądem swoich miejsc intymnych. Niektóre panie unikają współżycia, a na myśl o wyjściu na plażę w obcisłym stroju kąpielowym czują niechęć.

Rozwiązaniem tych wszystkich problemów jest labioplastyka, czyli plastyka warg sromowych. Pozwala zmienić ich kształt i objętość. Wykonuje się korekcję zarówno warg sromowych większych, jak i mniejszych. Po zabiegu kobiety cieszą się bardziej udanym współżyciem, mogą nosić obcisłą bieliznę, jeździć konno i na rowerze. Plastyka warg sromowych mniejszych pozwala również ochronić panie przed nawracającymi stanami zapalnymi, wywoływanymi przez obtarcia i podrażnienia.

Kwalifikacja do zabiegu

Kwalifikację do labioplastyki przeprowadza lekarz mający doświadczenie w chirurgii okolic intymnych. Podczas konsultacji ocenia budowę warg sromowych oraz ustala, czy zgłaszane dolegliwości, takie jak ból, otarcia lub dyskomfort podczas aktywności fizycznej i współżycia, rzeczywiście wynikają z ich anatomii. Wielkość, kształt i asymetria warg sromowych są cechami indywidualnymi i w wielu przypadkach stanowią prawidłowy wariant budowy.

Przed zabiegiem należy wykluczyć inne możliwe przyczyny objawów, m.in. infekcje, choroby skóry sromu, suchość błon śluzowych i zaburzenia dna miednicy. Lekarz omawia z pacjentką oczekiwany rezultat, dostępne metody leczenia, ograniczenia zabiegu oraz ryzyko powikłań. Ważne jest, aby oczekiwania dotyczące wyglądu i funkcji operowanej okolicy były realistyczne, a decyzja została podjęta samodzielnie i bez presji ze strony innych osób.

Kwalifikacja obejmuje również zebranie informacji o chorobach przewlekłych, alergiach, przebytych operacjach, problemach z gojeniem ran oraz przyjmowanych lekach i suplementach.

Znaczenie mają także palenie tytoniu oraz plany dotyczące ciąży, ponieważ mogą wpływać na termin zabiegu i proces gojenia.

Zakres badań laboratoryjnych ustala lekarz indywidualnie, uwzględniając stan zdrowia pacjentki, rozległość operacji i rodzaj znieczulenia. Zabiegu nie wykonuje się w trakcie aktywnej infekcji okolic intymnych. Przeciwwskazaniem lub powodem jego odroczenia mogą być również m.in. ciąża, połóg, nieuregulowane choroby przewlekłe, zaburzenia krzepnięcia oraz inne stany zwiększające ryzyko operacyjne.

Jak przebiega zabieg labioplastyki?

Przebieg labioplastyki zależy od tego, czy korekcji wymagają wargi sromowe mniejsze, większe, czy obie te okolice. W przypadku warg sromowych mniejszych lekarz usuwa odpowiednio zaplanowany fragment tkanki, a następnie modeluje brzegi i zamyka ranę, najczęściej za pomocą szwów rozpuszczalnych. Stosuje się różne techniki chirurgiczne, m.in. wycięcie brzeżne oraz klinowe. Wybór metody zależy od budowy anatomicznej, rodzaju dolegliwości i oczekiwanego efektu. Korekcja warg sromowych większych może natomiast obejmować chirurgiczne usunięcie nadmiaru skóry i tkanki tłuszczowej, a w wybranych przypadkach także liposukcję.

Zabieg trwa zazwyczaj od około godziny do dwóch godzin, jednak jego czas może być dłuższy w zależności od zakresu operacji. Procedurę przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym, miejscowym z sedacją albo ogólnym. Najczęściej jest to zabieg wykonywany w trybie chirurgii jednego dnia, dzięki czemu po okresie obserwacji pacjentka może wrócić do domu. Decyzja o wypisie zależy jednak od rodzaju znieczulenia, samopoczucia i przebiegu operacji.

Nie tylko pomniejszanie warg sromowych

Niektóre kobiety oceniają swoje wargi sromowe jako zbyt duże, inne – za małe. Współczesna ginekologia estetyczna oferuje także zabiegi powiększania warg sromowych, przeznaczone dla pacjentek, u których niewielki rozmiar warg sromowych wpływa na brak dostatecznej ochrony zewnętrznych i wewnętrznych narządów płciowych, co prowadzi do infekcji intymnych.  Takie problemy obserwuje się u kobiet np. po znacznej utracie masy ciała.

Istnieje kilka metod powiększania warg sromowych. Do najpopularniejszych należą wypełnianie i modelowanie warg sromowych preparatami na bazie kwasu hialuronowego oraz przeszczep własnej tkanki tłuszczowej. Kwas hialuronowy dodatkowo nawilża skórę, stymuluje fibroblasty do produkcji kolagenu , co odmładza wargi sromowe.

Plastyka warg sromowych mniejszych i większych jest stosunkowo mało inwazyjnym zabiegiem, który nie wymaga od pacjentki specjalnego przygotowania. Ważne, aby przed zgłoszeniem się na zabieg wykonać niezbędne badania takie jak układ krzepnięcia krwi, antygeny HBS, HCV i HIV. Przeciwwskazań do wykonania procedury jest niewiele, a należą do nich nowotwór, ciąża i laktacja, infekcje okolic intymnych, uszkodzenia naskórka w operowanej okolicy oraz zaburzania krzepnięcia.

Zabiegi korekcji warg sromowych nie powinny być wykonywane w okresie okołomiesiączkowym. Na zabieg najlepiej umówić się kilka dni po spodziewanej miesiączce, nie później niż na 10 dni przed menstruacją.

Możliwe powikłania labioplastyki

Labioplastyka, podobnie jak każdy zabieg chirurgiczny, wiąże się z ryzykiem wystąpienia powikłań.

Należą do nich przede wszystkim:

• krwawienie,
• krwiak,
• zakażenie,
• rozejście się rany,
• przedłużający się obrzęk,
• nieprawidłowe gojenie.

Po operacji mogą również powstać widoczne lub bolesne blizny, asymetria albo nierówności wymagające dalszego leczenia.

Rzadziej występują zmiany czucia w operowanej okolicy, przewlekły ból, suchość, dyskomfort podczas współżycia lub niezadowolenie z uzyskanego efektu.

Nadmierne usunięcie tkanek może prowadzić do trwałych dolegliwości i konieczności przeprowadzenia zabiegu korekcyjnego. Ryzyko zależy m.in. od zakresu operacji, zastosowanej techniki, stanu zdrowia pacjentki oraz przestrzegania zaleceń pooperacyjnych. Przed podjęciem decyzji lekarz powinien omówić z pacjentką możliwe korzyści, ograniczenia i powikłania wybranej metody.

Zalecenia po zabiegu

W pierwszych dniach po labioplastyce mogą występować ból, zasinienie, tkliwość i obrzęk operowanej okolicy. Należy przyjmować zalecone leki, odpowiednio dbać o ranę i przestrzegać zasad higieny przekazanych przez lekarza. Wskazane jest noszenie luźnej, przewiewnej bielizny i odzieży, które nie powodują ucisku ani tarcia.

Przez okres wskazany przez lekarza trzeba ograniczyć intensywną aktywność fizyczną. Jazdę na rowerze i konno, bieganie, ćwiczenia obciążające operowaną okolicę, korzystanie z basenu i sauny oraz kąpiele w wannie należy odłożyć do czasu prawidłowego wygojenia rany. Powrót do współżycia i stosowania tamponów jest zazwyczaj możliwy po około 4–6 tygodniach, jednak powinien nastąpić dopiero po uzyskaniu zgody lekarza podczas wizyty kontrolnej.

Proces pełnego gojenia może trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy, dlatego ostatecznego efektu zabiegu nie należy oceniać zbyt wcześnie.

Ceny plastyki warg sromowych

Plastyka warg sromowych należy do najbardziej popularnych zabiegów z zakresu ginekologii estetycznej i wykonuje ją wiele klinik na terenie kraju. Średnio za zabieg trzeba zapłacić ok. 4 tys. zł. Rozbieżność jest duża, znajdziemy placówki, które oferują plastykę warg sromowych za 2 tys. zł, ale też takie, u których koszt zabiegu wynosi 10 tys. zł.