Operacja przepukliny laparoskopowo (NFZ i prywatnie)

Według danych statystycznych przepuklina pachwinowa jest najczęściej występującą przepukliną brzuszną i stanowi około 70% przypadków. Badania wykazują, że schorzenie nawet siedem razy częściej dotyka mężczyzn. Możliwość rozwoju przepukliny pachwinowej u kobiet w ciągu życia szacowana jest na około 3%, natomiast u mężczyzn ryzyko wystąpienia sięga około 27%.

Przyczyny powstawania przepukliny pachwinowej, według wielu autorów, związane są z osłabieniem powięzi poprzecznej oraz zwiększonym na nią naciskiem. Wiele przeprowadzonych badań wykazało u chorych nieprawidłowości w budowie strukturalnej tkanki łącznej. Wynikają one z zaburzeń w stosunkach kolagenowych.

Wśród innych przyczyn wskazuje się uwarunkowania genetyczne. Ponadto wpływ może mieć przewlekłe ciśnienie w jamie brzusznej spowodowane zaparciami bądź przewlekłą obturacyjną chorobą płuc.

Laparoskopowe leczenie przepukliny pachwinowej — zalety i przebieg

Chirurgia klasyczna jest wciąż najczęstszym wyborem w przypadku leczenia przepuklin brzusznych, jednak coraz silniejszy trend dążący do jak najmniejszej inwazyjności skłania wielu chirurgów ku innym metodom. Początek lat dziewięćdziesiątych to niewątpliwy rozwój technik laparoskopowych wykorzystywanych w chirurgii jamy brzusznej.

Bardzo dobre przyjęcie tej techniki w chirurgii pęcherzyka żółciowego pozwoliło na rozwój metody w przypadku innych schorzeń, w tym przepuklin brzusznych.

Zalety laparoskopii przepukliny pachwinowej

Niepodważalnym atutem, a zarazem głównym uzasadnieniem do wykonania laparoskopowej operacji przepukliny pachwinowej, jest krótszy pobyt pacjenta w szpitalu oraz szybki powrót do codziennych czynności w porównaniu z klasycznymi metodami chirurgii przepuklin. Pozostałe zalety to mniejsza liczba powikłań w postaci zakażeń rany pooperacyjnej oraz zdecydowanie lepszy efekt kosmetyczny.

Wszystkie te aspekty wpływają na większe zadowolenie pacjenta z efektów zabiegu.

Jak przebiega operacja laparoskopowa (krok po kroku)?

Aby ułatwić przygotowanie, poniżej opisano, jak zwykle przebiega laparoskopowa operacja przepukliny pachwinowej krok po kroku.

Przebieg zabiegu:

• zabieg odbywa się w znieczuleniu ogólnym i rozpoczyna się od przygotowania pola operacyjnego oraz profilaktyki przeciwzakrzepowej i antybiotykowej zgodnie ze wskazaniami lekarza,
• chirurg wykonuje kilka niewielkich nacięć skóry (zwykle 3), przez które wprowadza kamerę i narzędzia; do jamy brzusznej podaje się dwutlenek węgla, aby uzyskać lepszą widoczność (tzw. odma otrzewnowa),
• odprowadza się worek przepuklinowy i odsłania okolice kanału pachwinowego,
• w przestrzeni przedotrzewnowej umieszcza się syntetyczną siatkę pokrywającą potencjalne miejsca osłabienia, a następnie stabilizuje się ją zgodnie ze standardem danego ośrodka (np. tacki, klej tkankowy lub szwy)
• w technice TAPP otrzewną zamyka się nad siatką, a w TEP kończy się zabieg po prawidłowym ułożeniu siatki i usunięciu narzędzi,
• gaz jest wypuszczany, a skórę zamyka się szwami lub plastrami; cały zabieg trwa zazwyczaj kilkadziesiąt minut,
• po obserwacji w sali pooperacyjnej wielu pacjentów może wrócić do domu tego samego dnia lub następnego dnia, zależnie od samopoczucia i decyzji lekarza.

Przeciwwskazania, kwalifikacja i techniki TEP/TAPP

Przeciwwskazaniem do wykorzystania techniki laparoskopowej może być obecność masywnych zrostów otrzewnowych, przebyte wcześniej procesy zapalne jamy brzusznej lub przebyta radioterapia danej części ciała. O kwalifikacji do zabiegu decyduje lekarz chirurg po dokładnym zbadaniu podmiotowym i przedmiotowym pacjenta.

Kwalifikacja do operacji

Aby bezpiecznie zakwalifikować do zabiegu i zaplanować leczenie, stosuje się ustandaryzowany proces kwalifikacji.

Proces kwalifikacji do operacji obejmuje zazwyczaj:

• szczegółowy wywiad i badanie chirurgiczne, z oceną rodzaju przepukliny (pierwotna, nawrotowa, jednostronna lub obustronna) oraz nasilenia dolegliwości,
• ewentualne badania obrazowe (np. USG) w sytuacjach wątpliwych diagnostycznie,
• ocenę ryzyka anestezjologicznego i chorób współistniejących (m.in. układu sercowo-naczyniowego, płuc, cukrzycy, otyłości),
• badania laboratoryjne i EKG zgodnie z zaleceniami lekarza,
• omówienie przygotowania do operacji: odstawienia/zmiany leków przeciwkrzepliwych zgodnie z zaleceniami, unikania posiłków i płynów na kilka godzin przed zabiegiem (na czczo), optymalizacji chorób przewlekłych, a także korzyści z ograniczenia palenia tytoniu.

Techniki laparoskopowe TEP i TAPP

Zaopatrzenie przepukliny pachwinowej laparoskopowo najczęściej przeprowadza się według dwóch technik:

• z dostępu całkowicie przedotrzewnowego (ang. Totally Extraperitoneal Approach, TEP)
• z dostępu przezbrzusznego (ang. Transabdominal Preperitoneal Approach, TAPP).

Wybór techniki zależy od wielu czynników, w tym od doświadczenia chirurga i specyficznych cech anatomicznych pacjenta.

W TEP przestrzeń do implantacji siatki uzyskuje się bez otwierania jamy otrzewnej, natomiast w TAPP wchodzi się do jamy brzusznej i na końcu zamyka otrzewną nad siatką.

Zalecenia pooperacyjne i rekonwalescencja

Bezpośrednio po zabiegu pacjent może odczuwać dolegliwości, takie jak nudności czy wymioty, które są związane ze znieczuleniem ogólnym. Po kilku godzinach zwykle można pić płyny, a następnie przyjąć lekkostrawny posiłek, o ile samopoczucie na to pozwala. Kontrola oraz zmiana opatrunku odbywa się według zaleceń lekarskich.

Pacjent często opuszcza placówkę tego samego dnia lub w pierwszej dobie po operacji, równocześnie otrzymując odpowiednie zalecenia.

Higiena rany i powrót do aktywności

Istotne jest dbanie o higienę, ze szczególnym uwzględnieniem rany pooperacyjnej. Zalecana jest regularna zmiana opatrunku oraz stosowanie środka dezynfekującego zgodnie z instrukcją. Długość rekonwalescencji jest indywidualna; powrót do codziennych, lekkich aktywności po zabiegu metodą laparoskopową zwykle następuje szybciej niż po operacji techniką klasyczną.

Do pełnej aktywności zawodowej i fizycznej większość pacjentów wraca po krótkim czasie, jednak ciężkiego wysiłku i dźwigania należy unikać przez kilka tygodni, zgodnie z zaleceniami lekarza.

Po powrocie do domu zaleca się stopniowe zwiększanie aktywności (spacery, lekkie ćwiczenia), zdrową dietę oraz kontrolę masy ciała, co może zmniejszać ryzyko nawrotu. W razie pracy fizycznej pomocne bywa omówienie bezpiecznych technik podnoszenia z fizjoterapeutą.

Możliwe powikłania po laparoskopii

Możliwe działania niepożądane i powikłania specyficzne dla laparoskopii są na ogół rzadkie, ale warto o nich wiedzieć.

Powikłania po zabiegu laparoskopowym mogą obejmować:

• przejściowy ból barku lub wzdęcie związane z gazem użytym podczas laparoskopii,
• krwiak lub surowiczak w okolicy rany, obrzęk moszny u mężczyzn,
• zatrzymanie moczu po zabiegu,
• drętwienie, mrowienie lub przewlekły ból okolicy pachwiny związany z podrażnieniem nerwów,
• zakażenie rany lub, bardzo rzadko, zakażenie siatki,
• przepuklina w miejscu wprowadzenia trokaru (rzadko),
• rzadkie, ale poważne uszkodzenia struktur w obrębie pachwiny lub jamy brzusznej (naczyń, pęcherza, jelita, nasieniowodu lub naczyń jądrowych),
• zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna.

Kiedy pilnie skontaktować się z lekarzem

Objawy wymagające pilnego kontaktu z lekarzem to m.in.: narastający ból nieustępujący mimo leków, wysoka gorączka, nasilone zaczerwienienie lub wyciek z rany, znaczny obrzęk jądra, trudności w oddawaniu moczu, duszność lub ból w klatce piersiowej, ból i obrzęk łydki.

Wsparcie i rehabilitacja po zabiegu

Wsparcie pooperacyjne obejmuje plan wizyt kontrolnych i dostęp do konsultacji w razie wątpliwości. W wybranych sytuacjach pomocna jest konsultacja fizjoterapeutyczna ukierunkowana na stopniowy powrót do aktywności, ćwiczenia oddechowe i edukację ergonomiczną.

U chorych z przedłużającym się bólem pooperacyjnym warto rozważyć konsultację w poradni leczenia bólu. Informację o możliwościach dodatkowego wsparcia (np. numery kontaktowe, ewentualna rehabilitacja) pacjent otrzymuje w placówce wykonującej zabieg.

Operacja przepukliny pachwinowej — NFZ i prywatnie

Operacja przepukliny pachwinowej laparoskopowo na NFZ jest możliwa, a dostępność zależy od ośrodka i czasu oczekiwania. Pacjent zdecydowany na zabieg laparoskopowy może również poddać się operacji w klinice prywatnej.

Cena takiego zabiegu to średnio 7000 zł, przy czym koszty mogą się różnić w zależności od regionu, rodzaju zastosowanej siatki i zakresu świadczeń wliczonych w pakiet.

Koszty, ubezpieczenie i wybór ośrodka

Warto skonsultować się z lekarzem w sprawie możliwości wykonania zabiegu na NFZ oraz rozważyć prywatne kliniki specjalizujące się w tego typu operacjach.

W razie pytań dotyczących finansowania zespół rejestracji w danym ośrodku pomoże wyjaśnić różnice w wycenie i dostępnych opcjach.