Leczenie żylaków kończyn dolnych VNUS - zalecenia pozabiegowe

Technologia VNUS (znana również jako Venefit) na rynku medycznym obecna jest od 1998 roku. Leczenie żylaków przy pomocy tej metody opiera się na wykorzystaniu impulsów o częstotliwości radiowej, pod wpływem których w świetle naczynia żylnego dochodzi do wzrostu temperatury. Celem procedury jest doprowadzenie do zamknięcia danej struktury naczyniowej na skutek zjawisk związanych z włóknieniem oraz zanikiem tkanek.

Leczenie żylaków kończyn dolnych metodą VNUS odbywa się poprzez wprowadzenie cewnika do wnętrza odpowiedniego naczynia. Technika zaliczana jest do procedur małoinwazyjnych, co niewątpliwie ma wpływ na to, że przestrzeganie odpowiednich reguł po przebyciu leczenia nie jest dla pacjentów szczególnie trudne.

Zalecenia po zabiegu VNUS

Bezpośrednio po zabiegu usuwania żylaków nóg metodą VNUS pacjent może wrócić do domu. Choć zazwyczaj dolegliwości bólowe w okresie pozabiegowym mają niewielkie nasilenie, bezpieczniejsze jest zapewnienie sobie środka transportu lub kierowcy niż samodzielne kierowanie samochodem.

Kontrole po zabiegu VNUS

Regularne kontrole po badaniu są konieczne. Plan wizyt ustala lekarz prowadzący; zwykle obejmuje on ocenę gojenia oraz badanie USG Doppler we wczesnym okresie po zabiegu (często w ciągu 1–2 tygodni), aby potwierdzić skuteczne zamknięcie żyły i wykluczyć powikłania zakrzepowe.

Kolejne kontrole odbywają się zgodnie z potrzebą (np. w dalszych miesiącach), szczególnie gdy utrzymują się dolegliwości lub pojawiają nowe objawy.

Leki przeciwbólowe po zabiegu

Jeżeli już o bólu mowa, w razie jego dużego nasilenia możliwe jest przyjęcie leków redukujących ten objaw. Przed opuszczeniem placówki leczniczej warto zapytać lekarza przeprowadzającego zabieg o preparaty, które można bezpiecznie stosować.

Niektóre leki przeciwbólowe są niewskazane nawet przez dwa tygodnie od przebycia terapii – dotyczy to np. aspiryny, która, zmniejszając krzepliwość krwi, mogłaby zwiększyć ryzyko krwawienia.

Dodatkowym aspektem, na który pacjenci powinni zwrócić uwagę, jest odpowiednie nawodnienie organizmu oraz unikanie alkoholu. Picie odpowiedniej ilości wody wspomaga proces regeneracji tkanek oraz poprawia krążenie krwi, co jest szczególnie istotne po zabiegach małoinwazyjnych takich jak VNUS.

Kompresjoterapia i aktywność po VNUS

Po leczeniu żylaków nóg technologią VNUS pacjent powinien nosić rajstopy uciskowe. Celem takiego postępowania jest maksymalizacja efektów terapii. Poszczególne ośrodki różnią się opiniami na temat czasu, przez jaki rajstopy uciskowe powinny być noszone, oraz od kiedy powinno być to wdrożone.

Nieraz zaleca się ich założenie już w dniu zabiegu, a czasami dopiero dwa dni po zabiegu. Czas, przez który rajstopy powinny być noszone, zwykle szacuje się na okres równy dwóm tygodniom.

Kompresja dynamiczna (np. przerywana kompresja pneumatyczna) może być u wybranych pacjentów rozważona jako uzupełnienie terapii i sposobów zmniejszania obrzęku – decyzję o jej zastosowaniu podejmuje lekarz po ocenie indywidualnej. Nie zastępuje ona standardowych wyrobów uciskowych i nie jest odpowiednia dla wszystkich.

Aktywność fizyczna po zabiegu

Pacjenci nie powinni całkowicie rezygnować z aktywności fizycznej, wręcz przeciwnie — regularny ruch po leczeniu żylaków kończyn dolnych jest nawet zalecany. Unikać należy jedynie noszenia ciężkich rzeczy oraz stania przez dłuższy czas w jednym miejscu.

Zwykłe chodzenie natomiast sprawia, że przepływ krwi w obrębie kończyn rośnie, co pozwala przyspieszyć procesy gojenia tkanek. W trakcie siedzenia poleca się umieszczanie kończyn powyżej około 30 stopni względem poziomu — ma to na celu uniknięcie zalegania krwi w obrębie nóg.

W życiu codziennym warto robić krótkie przerwy na rozruszanie stóp i “pompę łydek” co 30–60 minut, szczególnie podczas pracy siedzącej lub stojącej. W czasie dłuższych podróży zaleca się częste wstawanie i chodzenie, ćwiczenia stóp oraz stosowanie wyrobów uciskowych zgodnie z zaleceniem.

Aby żylaki nie powróciły najlepiej jest:

• utrzymywać prawidłową masę ciała,
• podejmować regularny wysiłek (spacery, jazda na rowerze, pływanie),
• unikać długotrwałego siedzenia i stania bez ruchu,
• unosić nogi podczas odpoczynku,
• pić odpowiednią ilość wody.

Dieta bogata w błonnik (aby zapobiegać zaparciom) i z ograniczeniem soli może pomóc zmniejszyć obrzęki. Warto rozważyć rzucenie palenia oraz kontrolę chorób przewlekłych. Jeśli stosujesz terapię hormonalną lub antykoncepcję, omów z lekarzem indywidualne ryzyko zakrzepicy oraz ewentualną konieczność dodatkowych działań profilaktycznych.

Pielęgnacja rany i higiena po VNUS

W okresie gojenia rany należy unikać długotrwałego moczenia kończyn, z tego względu utrzymywanie właściwej higieny ciała powinno odbywać się nie w wannie, lecz pod prysznicem. Istotne jest również, aby unikać korzystania z sauny czy gorących kąpieli, które mogą nasilać krążenie i tym samym spowalniać gojenie.

Ważne jest także zwracanie uwagi na komfort noszenia opatrunków. Ewentualne zmiany w ich ułożeniu lub wymiana powinny być przeprowadzane zgodnie z zaleceniami personelu medycznego, aby zminimalizować ryzyko infekcji.

Objawy miejscowe wymagające konsultacji

Niepokojące sygnały miejscowe to:

• narastające zaczerwienienie,
• ucieplenie,
• ropny wysięk lub gorączka.

Do czasu pełnego wygojenia należy unikać miejscowego przegrzewania i intensywnego nasłonecznienia okolicy zabiegu.

Powikłania po VNUS i kiedy do lekarza?

Pacjenci są również informowani na temat dolegliwości, których wystąpienie powinno skłonić do szybkiego kontaktu z lekarzem. Objawy takie jak zasinienie czy zwiększona tkliwość w miejscu poddawanym terapii nie powinny budzić niepokoju, ponieważ ich występowanie po leczeniu żylaków techniką VNUS jest całkowicie normalne.

Inaczej jest w przypadku takich dolegliwości, jak duszność powodująca trudności w oddychaniu, znaczny obrzęk kończyny czy silny ból, który zaburza zwyczajne funkcjonowanie. W razie wystąpienia wymienionych objawów istnieje konieczność skonsultowania się z lekarzem.

Możliwe działania niepożądane

Możliwe działania niepożądane po VNUS:

• zasinienia,
• tkliwość,
• uczucie “ciągnięcia” wzdłuż zamkniętej żyły,
• powierzchowne zapalenie żyły,
• rzadziej zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna,
• drętwienie lub przejściowe zaburzenia czucia w okolicy zabiegu,
• przebarwienia skóry,
• rzadko oparzenie,
• krwawienie lub zakażenie rany.

U pacjentów z podwyższonym ryzykiem zakrzepicy lekarz może zalecić krótkotrwałe stosowanie leków przeciwzakrzepowych lub innych środków profilaktycznych – należy ściśle przestrzegać zaleceń i nie odstawiać leków samodzielnie.

Objawy alarmowe

Zachowanie czujności jest szczególnie istotne w pierwszych dniach po zabiegu, dlatego ważne jest, aby pacjent nie wahał się kontaktować z placówką medyczną w przypadku jakichkolwiek niepokojących objawów lub wątpliwości.

Objawy możliwej zakrzepicy żył głębokich:

• jednostronny, narastający obrzęk nogi lub łydki,
• ból łydki/uda nasilający się przy chodzeniu lub ucisku,
• ocieplenie i zaczerwienienie kończyny,
• nagłe poszerzenie żył powierzchownych.

Objawy mogące sugerować zatorowość płucną:

• nagła duszność,
• ból w klatce piersiowej nasilający się przy oddychaniu,
• przyspieszony oddech lub kołatanie serca,
• kaszel (czasem z krwią),
• zasłabnięcie.